خود كه وجودش تضمينكنندهء دوام و استمرار خط امامت است ، با در نظر گرفتن ضرورتها و شرايط حاكم ، با بيان نصوصى فرزندش ، محمد جواد عليه السّلام را بهعنوان جانشينى و امام پس از خود معرفى كرد .
امامت محمد جواد عليه السّلام در بيان امام رضا عليه السّلام
پيش از ولادت امام محمد جواد عليه السّلام و در سالهاى اندكى كه او در كنار پدر زيست ، هماره امام رضا عليه السّلام بياناتى در مورد امامت فرزندش جواد ارائه مىفرمود . در اينجا با رعايت ترتب زمانى به مواردى از رهنمودهاى امام رضا عليه السّلام دربارهء امامت حضرت جواد عليه السّلام مىپردازيم :
1 . از « صفوان بن يحيى » نقل شده كه گفت : « به امام رضا عليه السّلام گفتم : پيش از آنكه خداوند « ابو جعفر » ( جواد ) را به تو عنايت كند [ دربارهء فرزندت ] مىپرسيديم و پاسخ مىدادى : خداوند مرا پسرى عطا خواهد كرد و خداوند چنين كرد و چشم ما را به او روشن گرداند . اگر - خداى ناكرده - روزى ، روزگار تو سرآيد ، كه را به امامت برگزينم ؟
امام رضا عليه السّلام به ابو جعفر كه در كنار پدرش بود ، اشاره كرد . گفتم : فدايت گردم ، اين كودك ، تنها سه سال دارد !
امام عليه السّلام فرمود : خردسالى به [ امر امامت ] او زيانى نمىرساند كه عيسى نيز در سه سالگى به پيامبرى رسيد . « 1 »
اين ديدار و گفتوگو بهطور دقيق در سال 198 ق . ؛ يعنى سه سال پس از ولادت امام جواد عليه السّلام - كه در سال 195 ق . رخ داده بود - صورت گرفت . نكتهء
هامش
( 1 ) . اصول كافى 1 / 321 و الفصول المهمه / 265 .