اين مرحله از پيروزى رسيده بود و حالت بىطرفى كه خطّ علوى در پيش گرفته بود ممكن بود برنامههاى آنان را كاملا خراب كند . اين مطلب عبّاسيان را بر آن داشت تا تصميم به برگزارى يك اجتماع مشترك ميان عبّاسيان و علويان در موسم حج بگيرند . هدف آنان از اين كار دربرگرفتن خطّ علوى و كشاندن پاى آنان به اين دعواى سياسى و تلقين اين مطلب به تودههاى مسلمان بود كه اين خاندان علوى است كه در پشت اين فعاليّت انقلابى قرار دارد .
ابراهيم امام و خاندان بنى عبّاس مىدانستند كه امام صادق عليه السّلام دقيقا اهداف آنها را از پشت اين برنامهريزىها مىداند و نمىتوانند امام صادق عليه السّلام را به خود جذب كرده و دسترنج علمى و سياسى آن حضرت را ابزارى براى رسيدن به اهداف خود قرار داده ، پاى آن حضرت را به برنامههاى خود بكشند و آن حضرت اگر براى حضور در چنين اجتماعى دعوت شود ، هرگز در آن شركت نخواهد كرد . به همين خاطر وحدت صفوف علوى را از بين برده و آل حسن را به اين وعده كه خلافت از آن آنان خواهد شد ، با خود همراه ساختند .
اجتماع ابواء
هدف ديگرى كه عبّاسيان از برقرارى اين اجتماع نمايشى داشتند ، به وجود آوردن جوّ دوستى و اشاعهء روح محبّت و توافق ميان آنها و علويان ، همچنين دادن اطمينان خاطر به علويان و حدّاقل بىطرف كردن آنها در اين نزاع سياسى بود تا آنها به اهدافى كه داشتند رسيده و تمام نيروهاى خود را در اين راه بسيج كنند . بههمينجهت در منطقهء ابواء - مكانى بين مكّه و مدينه - اجتماعى را تشكيل دادند و بزرگان علويان و عبّاسيان را در اين اجتماع دعوت كردند . در اين اجتماع ابراهيم امام و دو برادرش ابو العبّاس سفّاح و ابو جعفر