128 هجرى به وقوع پيوست . ابو مسلم در آن زمان نوزده سال بيشتر نداشت .
تاريخ او را اينگونه توصيف كرده است : او مردى بود زيرك ، خونريز و فريبكار كه بويى از رأفت و رحمت نبرده و در دسيسهچينى بسيار ماهر بوده است .
همه از تعيين ابو مسلم در اين جايگاه حسّاس شگفتزده شدند . چرا كه او از نظر سنّى جوان و تجربهاش كم بود . گروهى از داعيان بنى عبّاس هم از طاعت او سرباز زدند . امّا ابراهيم امام آنان را به شنيدن و اطاعت از او ملزم كرد « 1 » . و ابو مسلم بعدا تمام كسانى كه در آن منطقه با رياست او مخالفت كرده بودند اعدام كرد .
امّا برنامهاى كه ابو مسلم مىبايست در اعلام قيام خود در خراسان به آن بپردازد چه بوده است ؟ اين برنامه در وصيّتى كه ابراهيم امام به او كرده است روشن مىشود . آنجا كه ابراهيم امام به او گفته : اى عبد الرحمن تو از ما اهل بيت هستى ، پس وصيّت مرا حفظ كن ، به طايفهء يمنيان به چشم احترام نگاه كن ، آنان را گرامى بدار و در ميان آنان باش كه به خدا سوگند اين امر جز به مدد آنان به پيروزى نخواهد رسيد . امّا به طايفهء ربيعه با ديد اتهام نگاه كن و آنان را در كارشان همواره متّهم ساز . امّا به طايفهء مضر به چشم دشمن خانگى نگاه كن .
در كار هركس از آنان مشكوك شدى يا در دلت چيزى از او پيدا شد ، او را بكش . و اگر خواستى كه در خراسان كسى را باقى نگذارى كه به زبان عربى صحبت كند ، اين كار را انجام بده . هر پسرى كه قدّش از پنج وجب تجاوز كرد ، او را بكش « 2 » . اين سفارش ابراهيم امام ، سياست عبّاسيان را در برابر مسلمانان
هامش
( 1 ) . الكامل فى التّاريخ 4 / 195 ، تاريخ ابن ساعى 3 .
( 2 ) . الكامل فى التّاريخ 4 / 295 .