آنها انجاموظيفه نمايد .
اين نظام امنيّتى داراى نشانهها و ويژگىهاى خاصّ خود بوده كه مىتوان آن را در چند نقطهء ذيل بررّسى نمود :
1 . تقيّه
تقيّه به جهت آثار مثبتى كه در خطّ سير گروه صالحان داشته و حركت آنها را به سوى اصلاح جامعه آسان نموده و از فشار و جلوگيرى حكومت نسبت به آنان مىكاست مورد تأييد شريعت اسلام قرار گرفته است .
تقيّه موارد بسيارى دارد كه بسته به شرايطى كه فرد و يا گروه صالح را احاطه كرده از نظر قوّت و ضعف ، يا از نظر موضعگيرى حاكم و يا دستگاههاى حكومتى نسبت به شخص امام عليه السّلام يا گروه پيروان متغير مىباشد .
در عمل به تقيّه قاعدهء اساسى قول امام باقر عليه السّلام است كه فرمود : « التقيّة في كل ضرورة » ؛ تقيّه در هر ضرورتى واجب مىشود « 1 » .
پس آنچه كه حدود بهرهجوئى از تقيّه و عمل به آن را از نظر وجوب يا استجباب و از حيث تعداد دفعات عمل به آن روشن مىنمايد ، ضرورت است .
و از آنجا كه هدف از تقيّه نگهدارى از ريختن خون است و از آن در حفظ جان در مواردى كه از دست دادن جان ضرورى نبوده و تأثيرى بر سير حركت اصلاح و تغيير ندارد بهكار مىرود ، در جايى كه اينچنين هدفى از آن برآورده نشود و باعث حفظ خون نگردد تقيّه واجب نيست .
امام باقر عليه السّلام در اين رابطه فرمودهاند : « إنما جعلت التقيّة ليحقن بها الدماء ، فإذا بلغ الدّم فلا تقيّة » ؛ تقيّه بهخاطر اين وضعشده كه خونها را از ريخته شدن نگاه دارد . پس
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 72 / 399 .