بلكه در هنگام ضرورت روبرو شدن با آنان مىباشد . به همين خاطر است كه امام باقر عليه السّلام شيعيان خود را به فروختن اسلحه به مسلمانان ديگر به جهت جنگ با كفّار تشويق و ترغيب مىكردهاند ، حتّى اگر خريداران سلاح از دشمنان اهل بيت عليهم السّلام بوده باشند ، چراكه اين كار در نظر امام عليه السّلام به منزلهء دفع دشمن مشترك و دور كردن خطرى بود كه كيان نظام اسلامى را تهديد مىكرد .
هفتم : امام باقر عليه السّلام و سيستم امنيّتى گروه صالحان
امام باقر عليه السّلام اهتمام خاصّى به سازمان امنيّتى گروه ياران صالح خود داشتند تا بدينوسيله سلامت افراد اين گروه و كيان آن را از متلاشى شدن و تصفيه حسابهاى خونين حفظ كنند . تا افراد گروه در حركت اصلاحى خود آزاد بوده و بتوانند انجاموظيفه نمايند . اين احتياط و رعايت مسائل امنيّتى آثار مثبتى در سلامتى عقيده و سالم ماندن شريعت ، همچنين سالم ماندن ارزشهاى اسلامى در جامعه داشت ، چراكه كوچكترين خللى كه در وضع امنيّتى گروه صالح پيدا مىشد ، منجرّ به زندان ، كشتن و يا تبعيد كسانى مىشد كه در جامعه داراى تأثير مثبت بودند ، و در نتيجه ، نبودن اين افراد بهترين فرصت را براى منحرفان آماده مىنمود تا افكار و عقايد خود را در ميان جامعه پخش نموده ، فكر جامعه را متشنّج كرده و در جان و دل مردم اضطراب ايجاد كنند . چراكه ميدان را خالى از مصلحانى مىديدند كه وابسته به گروه صالح پيروان اهل بيت عليهم السّلام بودند .
اهميّت دادن به نظام امنيّتى باعث تضمين بقاى رهبرى گروه هم مىشد كه در شخص امام معصوم عليه السّلام تجلّى پيدا مىكرد ، تا اين رهبرى در ميان آنها بماند و در جهت ارشاد و توجيه و تربيت و تعليم احكام دين و راههاى شريعت به