مىخواندهاند كه :
. . . هيچكس قبل از اينكه تمامى رزقوروزى مقدّر خود را به مصرف برساند نخواهد مرد . پس پرهيزگارى پيشه كنيد و در طلب روزى از خدا به شايستگى عمل نماييد و اگر مقدارى از رزقوروزى شما دير به دستتان رسيد ، مبادا كه آن را از راه غيرحلال طلب نمائيد . چراكه آنچه در نزد خداست جز با اطاعت او به دست نمىآيد « 1 » .
امام باقر عليه السّلام نظر همگان را به آثار منفى حرص و طمع جلب نموده و مىفرمودند :
آنكس كه بر دنيا حرص ورزد ، كرم ابريشم را ماند كه هرچه بيشتر بر خود بتند و پيلهاش را ضخيمتر كند ، خارج شدنش از پيله سختتر مىشود تا اينكه در همان پيله به ناراحتى جان مىدهد « 2 » .
و از آنجا كه انسان براى آخرت خلق شده و همواره در معرض فنا و نابودى و نيستى است ، امام باقر عليه السّلام با اين حديث شريف بر زايل شدن و عدم دوام مال دنيا تأكيد نمودهاند كه :
فرشتهاى در هرروز ندا مىكند كه : اى فرزند آدم ، براى مرگ و نيستى زادوولد كن ، براى فنا و نابودى مال جمعآورى نما و براى ويران شدن ، بناهاىآباد بساز « 3 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين همگان را به قناعت در دنيا تشويق مىنمود . چراكه قناعت يكى از مقدّمات سعادت و بهروزى روحانى است كه اين خصيصه و ويژگى در زندگى خود امام باقر عليه السّلام نيز تجلّى داشته است . آن حضرت فرمودهاند : هركس به آنچه به او داده شده است قانع باشد ، همان باعث چشمروشنى او خواهد بود « 4 » .
هامش
( 1 ) . كافى 2 / 74 .
( 2 ) . كافى 2 / 134 .
( 3 ) . كافى 2 / 131 .
( 4 ) . سفينة البحار 2 / 452 .