خداوند ، از هركه از ما [ اهل بيت ] بيزارى بجويد ، بيزار است . هركس ما را لعن كند ، خداوند او را لعن خواهد كرد و هركس با ما دشمنى بورزد خداوند او را هلاك خواهد ساخت « 1 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين در تشويق و ترغيب مردم به يارى اهل بيت عليهم السّلام اين گونه فرمودهاند كه :
هركس ما را با زبان خود بر دشمنانمان يارى رساند ، خداوند متعال هنگامى كه در روز قيامت و در برابر خداوند پاى ميزان اعمال ايستاد زبان او را با حجّت و دليل گويا خواهد كرد « 2 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين حدّومرز موالات و دوستى اهل بيت عليهم السّلام و معيار شناخت دوستى واقعى و دوستان واقعى اهل بيت عليهم السّلام را در زمانى كه مفاهيم بر مردم مشتبه شده و معيارها آشفته گردد اينچنين بيان فرمودهاند :
امّا محبّت ما بايد چنان خالص باشد كه به مانند طلا كه چون آن را به آتش ذوب مىكنند در آن هيچگونه كدورتى ديده نمىشود ؛ هيچگونه ناخالصى در آن نباشد .
پس هركس مىخواهد بداند كه دوستدار ما هست يا نه بايد قلب خود را به بوتهء آزمايش بگذارد . اگر در كنار دوستى ما ذرّهاى از دوستى دشمنان ما نيز در دل او وجود داشته باشد او از ما نبوده و ما از او نيستيم « 3 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين در راستاى نشر مفاهيم سياسى صحيح به راههاى رسيدن يك امام به منصب امامت اينچنين اشاره كردهاند كه : اين منصب منحصرا بهواسطهء نصّ و وصيّت به دست مىآيد ، و آنچه در جامعه شايع شده
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 27 / 222 .
( 2 ) . بحار الانوار 2 / 135 .
( 3 ) . بحار الانوار 27 / 51 .