افزونى مخالفتها با حكومت اموى
عبد الله بن زبير مبارزهاى را كه پس از مرگ معاويه آغاز كرده بود گسترش داد . او اهل حجاز را به بيعت با خود بهعنوان خليفه مسلمانان فراخواند و اكثريت قريب به اتفاق ايشان به دعوت او پاسخ مثبت دادند .
عراق نيز شاهد تحركات تازهاى عليه حكومت اموى بود ، گويا آن مردم كه ابتدا با نامههاى فراوان امام حسين را به سوى خود دعوت كرده و در ابتدا نمايندهاش مسلم بن عقيل را با روى خوش استقبال كردند ، ولى پس از اندك زمانى هم او و هم حسين عليه السّلام را به آن صورت شرمآور تنها گذاشتند ، اكنون از گذشته ذلتبار خود پشيمان شده بودند ، ولى آيا تمام كسانى كه در عراق تحركات ضد شامى داشتند از روى پشيمانى از واقعه كربلا به چنين كارهايى دست مىزدند ؟
هرگز ، همه آنان كه بعد از مرگ يزيد به تحرك و قيام دست زدند درد دين نداشتند ، بعضى از آن فقط درصدد شكست شام و برگرداندن مركزيت حكومت به عراق بودند .
در هرحال هم دينداران و هم سياستبازان مبارزه خود را با حكومت اموى آشكار كردند ، ولى هيچكدام از آنها به نتيجه قابل ذكرى در راه سقوط حكومت اموى دست نيافتند « 1 » سليمان بن صرد رهبر توابين كشته شد و بقيه سپاه او به كوفه بازگشت ، در اين ضمن مختار بن ابى عبيده ثقفى با شعار « يا لثارات الحسين » خروج كرد .
هامش
( 1 ) . زندگانى على بن الحسين عليه السّلام 92 .