تفرقه در خاندان اموى
يزيد در ربيع الاول سال ( 64 ه ) در سن سى و هشت سالگى در منطقهاى به نام حوارين مرد ، كارنامه حكومت سه و اندى سالهاش كه به چندين لكه ننگآلوده بود بسته شد ، جناياتى چون كشتن فرزندزاده رسول خدا ، اسير كردن اهل بيت عليهم السّلام وحى و زنان خاندان رسالت و از سويى قتلعام مدينه و خراب كردن كعبه شريف .
پس از مرگ يزيد اهل شام با پسرش معاوية بن يزيد بيعت كردند ولى حكومت او چندان به طول نينجاميد و او پس از چهل روز كنارهگيرى خود را از حكومت اعلام كرد و پس از چندى نيز در شرايط سختى از دنيا رفت .
پس از مرگ وى فرمانروايى بنى اميّه به دو دسته تقسيم شد ، گروهى طرفدار فرمانروايى مروان بن حكم بودند كه اين گروه متشكل از قبايل يمنى به سركردگى حسان كلبى بود كه آنان را كلبىها نيز مىنامند و در برابر آنان ، قيسىها به رهبرى ضحاك بن قيس فهرى بودند كه طرفدار خلافت ابن زبير بودند .
از ابتداى خلافت كوتاه يزيد كلبيان به تدريج اهرمهاى قدرت را در دست گرفتند و فشارهاى شديدى را به قيسيان وارد آوردند ، اين امر به حدى ضحاك بن قيس را تحت تأثير قرار داد كه پس از مرگ يزيد با ابن زبير ( كه از عرب عدنانى بود ) بيعت كرد ، در نهايت كلبيان و قيسيان در محلى به نام ( مرج راهط ) در شرق دمشق با هم به جنگ پرداختند كه اين جنگ به پيروزى كلبيان و خلافت مروان بن حكم منجر شد و پس از آن شام نسبتا آرام گرفت .