داشت و به خود نزديك كرد و گفت : امير المؤمنين يزيد مرا به نيكويى درباره تو سفارش كرده و گفته كه حساب تو را از ديگران جدا كنم . . . « 1 » .
پرواضح است كه اگر بيعت با يزيد با شرط قبول بردگى و عبوديت بر امام سجاد عليه السّلام عرضه مىشد آن حضرت حتما آن را رد مىكردند و اين به معنى در غلطيدن آن حضرت در خون پاكش و اين امر نيز به معنى دخول در مرحله جديدى از مبارزات شديد در برابر اعمال سركوبگرانه بنى اميّه بود كه رفتهرفته پايههاى دستگاه حاكم را متزلزل مىنمود .
پس از پايان يافتن روزهاى خونين مدينهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مسلم بن عقبه چنين گفت : خداوندا من پس از شهادت لا إله الا الله و شهادت به اينكه محمد بنده و فرستاده او است جز قتلعام مدينه عمل ديگرى انجام ندادهام كه آن را دوست داشته و در آخرت به آن اميدوار باشم « 2 » .
مسلم بن عقبه در آن روزگار بيش از نود سال داشته و با مرگ فاصله چندانى نداشت كمااينكه اندكى پس از جريان حرّه و قبل از رسيدن به مكه از دنيا رفت ، او از كسانى بود كه از اسلام جز پوسته ظاهرى آن را درك نكرده و از ظواهر قرآن و احاديث براى توجيه زشتكارىهاى خود استفاده ابزارى مىنمايند ، او از دوستان مخلص معاوية بن ابى سفيان بوده و در جنگ صفين قسمتى از سپاه معاويه را در جنگ با خليفه شرعى مسلمانان كه امام امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام بود فرماندهى مىكرد « 3 » .
گويا او اين حديث شريف پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را نشنيده بود كه : هركس اهل
هامش
( 1 ) . ارشاد 2 / 152 .
( 2 ) . تاريخ طبرى 5 / 497 و به نقل از آن در الكامل فى التاريخ 4 / 123 .
( 3 ) . وقعه صفين / 206 و 213 ، الاصابة 3 / 493 - 494 .