كننده مظلوميتى بود كه اهل بيت عليهم السّلام با آن مواجه شدند چه از جهت قتل امام حسين عليه السّلام و چه از جهت اسارت اهل بيت عليهم السّلام و چه از جهت هتكحرمت بعد از واقعه كه همان بر سر نيزه كردن سرهاى مقدس شهدا مخصوصا سر مقدس امام حسين عليه السّلام و شهربهشهر گرداندن آن است .
امام سجاد عليه السّلام در ادامه اين خطابه با يك اشاره سريع ، مؤثر و گويا آنچه اهل بيت عليهم السّلام متحمل آن شده بودند از اسارت و دورى از وطن و رفتار نامناسب و خواركننده را توصيف نمود در حالىكه آن خاندان وحى و معدن رسالت ، پيشوايان اهل ايمان و درهاى خير و رحمت و هدايت بودند .
امام عليه السّلام خطبه خود را باتوصيفى دقيق از جناياتى كه سپاهيان دستگاه اموى در حق اهل بيت عليهم السّلام مرتكب آن شده بودند بهپايان بردند ، چراكه اگر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به آنان دستور شكنجه و مثله كردن اهل بيت عليهم السّلام خود را داده بود بيش از اينكه كردند نمىتوانستند انجام بدهند در حالىكه پيامبر مردم را حتى از مثله كردن سگ هار نهى كرده ، در عينحال آنان را به حفظ احترام اهل بيت عليهم السّلام خود توصيه كرده ، احترام ايشان را با احترام خود برابر دانسته و جز دوستى نزديكان خود مزد رسالت از آنان نخواسته بود در اينصورت چگونه مىتوان كار آن مردم را توجيه كرد ؟
امام سجاد عليه السّلام در اين خطبه سعى كرد تا مظلوميت اهل بيت عليهم السّلام را به مردم عرضه نمايد تا روح قيام را در اهل مدينه بيدار كند و بيدارى انقلابى آنان را ضد ظلم و ديكتاتورى اموى و سركشى سفيانى برانگيزد .
در آن سال كه والى مدينه وليد بن عتبة بن ابى سفيان بود مدينه اوضاع آرامى نداشت آشكارترين شاهد اين وضع ناآرام سه بار تغيير والى در طى دو سال است يزيد ، وليد بن عتبه را از كار بر كنار كرده و بهجاى او عثمان بن
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 88
مساهمون: منذر حكيم
ص٨٨