19 . « ربّ مغرور مفتون يصبح لاهيا ضاحكا ، يأكل و يشرب و هو لا يدري لعلّه قد سبقت له من اللّه سخطة يصلى بها نار جهنم » ؛
بسا فريبخوردهاى كه غافل و خندان است ، مىخورد و مىنوشد و نمىداند كه شايد خشمى از خدا بر سرش آيد كه به آتش دوزخش اندازد .
20 . « إنّ من أخلاق المؤمن الإنفاق على قدر الإقتار ، و التوسّع على قدر التوسّع ، و إنصاف الناس من نفسه ، و ابتداؤه إيّاهم بالسلام » ؛
انفاق در هنگام تنگدستى ، سخاوتمندى در هنگام فراخى ، حق را به مردم دادن و سلام كردن به مردم از اخلاق مؤمنان است .
21 . « ثلاث منجيات للمؤمن : كفّ لسانه عن الناس و اغتيابهم ، و إشغاله نفسه بما ينفعه لآخرته و دنياه ، و طول بكائه على خطيئته » ؛
سه چيز باعث نجات مؤمن است : دم فروبستن از بدگويى و غيبت مردم ، وادار كردن خود به كارهايى كه سود آخرتى داشته باشد و گريهء طولانى بر گناهان .
22 . « نظر المؤمن في وجه أخيه المؤمن للمودّة و المحبة له عبادة » ؛
نگاه محبتآميز مؤمن به برادر مؤمن و محبت كردنش به او عبادت است .
23 . « ثلاث من كنّ فيه من المؤمنين كان في كنف اللّه ، و أظلّه اللّه يوم القيامة في ظلّ عرشه ، و آمنه من فزع اليوم الأكبر : من أعطى الناس من نفسه ما هو سائلهم لنفسه ، و رجل لم يقدّم يدا و لا رجلا حتى يعلم أنّه في طاعة اللّه قدّمها أو في معصيته ، و رجل لم يعب أخاه بعيب حتى يترك ذلك العيب من نفسه ، و كفى بالمرء شغلا بعيبه لنفسه عن عيوب الناس » ؛
سه چيز است كه در هرمؤمنى باشد در پناه خدا بوده و در روز قيامت در سايهء عرش است و خداوند از هراس بزرگ آسودهاش دارد ، كسى كه همان قدر به مردم مىدهد كه توقع گرفتن آن را از آنان دارد ، مردى كه دست به كارى نزند يا گامى به پيش يا پس ننهد مگر اينكه
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 248
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٤٨