تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 246

مساهمون:

ص٢٤٦
مىگذارد ، با احمق همنشين مشو كه به قصد سود رساندن ، به تو ضرر مىرساند ، و با كسى كه قطع رحم كرده است و با فاميل خود ارتباط ندارد همنشين مشو كه من او را در قرآن لعنت‌شده يافتم . 13 . « إنّ المعرفة و كمال دين المسلم تركه الكلام فيما لا يعنيه ، و قلة مرائه ، و حلمه ، و صبره ، و حسن خلقه » ؛ نهايت شناخت و كمال ديانت يك مسلمان به ترك سخن بيهوده ، كم جدل كردن ، بردبارى و خوش‌اخلاقى است . 14 . « ابن آدم ، إنّك لا تزال بخير ما كان لك واعظ من نفسك ، و ما كانت المحاسبة من همّك ، و ما كان الخوف لك شعارا ، و الحذر لك دثارا ، ابن آدم إنّك ميّت و مبعوث و موقوف بين يدي اللّه جلّ و عزّ ، فأعدّ له جوابا » ؛ اى آدميزاده ، مادام كه از درون خود را پند دهى ، از خود حساب كشى ، ترس از خدا را روانداز و حذر را زيرانداز خودسازى پيوسته رو به خوبى دارى ، اى آدميزاده ، تو خواهى مرد و پس از مرگ دوباره زنده خواهى شد و در پيشگاه خداوند متعال براى سؤال و جواب به‌پا داشته خواهى شد ، پس براى آن روز جوابى مهيا كن . 15 . « لا حسب لقرشيّ و لا لعربيّ إلّا بتواضع ، و لا كرم إلّا بتقوى ، و لا عمل إلّا بنيّة ، و لا عبادة إلّا بالتفقه ، ألا و إنّ أبغض الناس إلى اللّه من يقتدي بسنّة إمام و لا يقتدي بإعماله » ؛ قريشى بر غير قريشى شرافت و برترى جز به واسطهء فروتنى ندارد ، بزرگوارى جز تقوى نيست ، عملى بدون نيت درست نيست ، عبادت بدون علم دين ارزشى ندارد و منفورترين بندگان در نزد خدا كسى است كه ادعاى پيروى از امامى را داشته باشد و از دستورات او تبعيت نكند .