امت از خودگذشتگى سخاوتمندانهء او را احساس كنند نمىتوانست دلهايشان را به دست آورده و در راه حل مشكلات و حراست از رسالت خويش از آنان بهره جويد .
از آنجا كه در زمانهء امام سجاد عليه السّلام هنوز نغمهء جدايى دين از سياست به گوشها نرسيده بود همهء فعاليتهاى دينى آن حضرت كاملا برخاسته از حركت سياسى ايشان بود و در لابلاى اوراق زندگى امام عليه السّلام به نمونههاى آشكارى از مداخلات صريح سياسى برمىخوريم ، از بررسى روايات صادرشده از امام سجاد عليه السّلام درمىيابيم كه او بر عرصهء سياست اشراف كامل داشته ، در بحثهاى داغ سياسى داخل شده ، جريانات سياسى را تعقيب نموده و بر ضد اوضاع فاسدى كه امت اسلام در آن به سر مىبردهاند به اظهارنظر صريح مىپرداخته است اينك نمونههايى از اين اظهارات :
1 . عبد اللّه بن حسن بن حسن گويد : امام على بن الحسين هرشب پس از نماز عشا با عروة بن زبير در انتهاى مسجد النبى صلّى اللّه عليه و آله به گفتوگو مىنشستند من نيز با آنها مىنشستم ، شبى از شبها صحبت از ظلموستم بنى اميّه و زندگى در كنار آنان به ميان آمد ، عروة به امام سجاد عرض كرد : اى على هركه از ستمگران دورى جويد ، خداوند از نارضايتى قلبى او نسبت به اعمال آنان با خبر است ، پس اگر به ميزان يك ميل ( حدود دو كيلومتر ) از آنان دور شود اميد مىرود كه اگر خداوند آنان را عذاب كند او از آن عذاب درامان بماند .
عبد اللّه بن حسن گويد : عروه پس از آن از مدينه خارج شده و در منطقهء عقيق ساكن گرديد ، من نيز در منطقهء سويقه مسكن گزيدم .
اما مىبينيم كه امام عليه السّلام ماندن در مدينه را ترجيح داده و تمام عمر شريف خود را در آن شهر گذراندند ، چراكه خارج شدن از شهر را نوعى فرار از نبرد
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 150
مساهمون: منذر حكيم
ص١٥٠