خلاصهء قيام در يك نامه
امام حسين عليه السّلام به عنوان رهبرى دينى و آگاه و ايثارگرى با عظمت و انقلابگرى كه در راه عقيده و آرمان خويش دست به قيام زد ؛ با دورانديشى و تدبير تصميم گرفت از مكه رهسپار عراق گردد و در اين جهت بخش بزرگى از اهداف و علل و انگيزههاى نهضت خويش را تشريح نمود و خبر آن سراسر جهان اسلام را فراگرفت .
امام عليه السّلام طى نامهاى به بنى هاشم در مدينه ، آنان را به استفاده از آخرين فرصت به دست آمده ، به يارى دين اسلام و مبانى و ارزشهاى الهى و درخشيدن در سپهر ايثار و از خودگذشتگى در دنيا ، و جاودان ماندن ياد و نام نيك آنان ، به عنوان سمبل حق و عدالت و ذلتناپذيرى و توفيق دستيابى به برجستهترين درجات بهشت در آخرت ، فراخواند . در اين نامه پس از ياد و نام خدا ، چنين آمده است :
« من الحسين بن عليّ الى اخيه محمد و من قبله من بنى هاشم امّا بعد ؛ فانّه من لحق بي منكم استشهد ، و من لم يلحق بي لم يدرك الفتح و السّلام » ؛ « 1 »
از حسين بن على به برادرش محمد حنفيه و ساير بنى هاشم ، اما بعد ، هريك از شما در اين راه به من بپيوندد ، قطعا شربت شهادت خواهد نوشيد و آنكس كه همراهى مرا برنگزيند ، هيچگاه به پيروزى و سرافرازى دست نخواهد يافت .
با رسيدن نامه امام عليه السّلام به بنى هاشم در مدينه ، جمعى از آنان براى پيوستن به آن حضرت و دستيابى به پيروزى و توفيق شهادت در ركاب گل خوشبوى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله به حركت درآمدند . « 2 »
هامش
( 1 ) . مناقب آل ابو طالب 4 / 76 ، بصائر الدرجات / 481 ، دلايل الامامه / 77 .
( 2 ) . تاريخ ابن عساكر به بيان شرححال امام حسين ع مراجعه شود .