3 . امام حسين عليه السّلام قادر به گزينش و انتخاب سرزمينى ديگر غير از عراق نبود ، زيرا بقيّهء سرزمينها يا در گرايشها و سياستهاى امويان ، با آنها موافق بودند و يا تسليم و شكست خورده و از آمادگى همراهى با نهضت حسينى برخوردار نبودند . نظر به اينكه بيشتر ملل جهان اسلام در آن زمان كفرپيشه بوده و يا تازه به اسلام گرويده و يا غير عربهايى بودند كه همزيستى و همگرايى با آنان بسيار دشوار به نظر مىرسيد و همين امر به تباهى كشاندن قيام و تلاشهاى امام عليه السّلام مىانجاميد .
4 . شهر كوفه مجموعه گروههايى از افراد با ايمان و شايسته را در خود جاى داده بود كه تربيتيافتهء مكتب امام على عليه السّلام بودند و پايگاه مردمى علاقهمندان به اهل بيت عليهم السّلام را تشكيل مىدادند امام حسين عليه السّلام كه مىدانست خواهناخواه كشته خواهد شد ، با قيام خود خواست خونش به هدر نرود ، چنان كه هدفش عمق بخشيدن به ايمان در دل مردم و ريشهدار ساختن دوستى و محبت اهل بيت عليهم السّلام بود و عراق مناسبترين خاستگاه اين اهداف به شمار مىآمد و پس از شهادت امام حسين عليه السّلام به سرعت در اين سرزمين نهضت و شورش پديدار شد ، و كشور عراق در سالهاى بعد در جهت گسترش اصول و مبانى اسلام و فضايل اهل بيت عليهم السّلام به سراسر جهان اسلام ، به پايگاه و مركزى پهناور تبديل شد .
5 . اگر امام حسين عليه السّلام كشورى غير از عراق را انتخاب كرده بود ، آثارى منفى در پى داشت زيرا دشمنان و بدخواهان اسلام و اهل بيت آن را مايهء ننگ و عار به شمار مىآوردند تا از مقام و منزلت امام عليه السّلام و ارزش اهداف بلند آن بزرگوار بكاهند و رفتن امام به سرزمينى ديگر را به فرار از رويارويى قطعى ، تفسير و توجيه مىكردند در صورتى كه هدف امام عليه السّلام زنده كردن روند حركت
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 228
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٢٨