سخنان امام عليه السّلام به هنگام وداع مكه
زمانى كه امام حسين عليه السّلام تصميم گرفت مكه را به قصد عراق ترك گويد ، سخنانى ايراد فرمود كه برخى از آنها در پاسخ كسانى كه خيرخواهانه و يا نكوهشگرانه ، قصد داشتند وى را از رفتن به عراق بازدارند ، عنوان شده است .
سخنان امام عليه السّلام كه به طور كلى متوجه تودهء مردم بود ، چنين آمده است :
1 . عبد اللّه بن عباس در مورد حركت امام حسين عليه السّلام به سمت عراق ، از آن بزرگوار روايت كرده كه فرمود :
به خدا سوگند ! دشمنان ، از من دست برنخواهند داشت تا خونم را بريزند و هرگاه به چنين عملى دست بزنند ، خداوند دژخيمى را بر آنان مسلط گرداند تا آنها را چنان به ذلت و پستى بكشاند كه مانند كهنه پارچهء زنان ، بىاعتبار شوند . « 1 »
2 . محمد حنفيه در مدينه حضور داشت ، وقتى از تصميم امام در جهت رهسپارى به عراق اطلاع يافت ، راهى مكه و در همان شبى كه فرداى آن امام عليه السّلام تصميم حركت داشت ، وارد مكه شد و بلافاصله خدمت برادر رسيد و به محضر او عرضه داشت : « برادر ! شما خود به خوبى آگاهيد كه مردم كوفه به پدر و برادرت خيانت ورزيدند ، من از آن بيم دارم كه تو نيز به سرنوشت آنان دچار گردى ، اگر تصميم داشته باشى در مكه بمانى ، گراميترين مردم نسبت به حرم و بيش از همه از امنيت برخوردار خواهى بود . »
امام عليه السّلام در پاسخ فرمود :
هامش
( 1 ) . الكامل فى التاريخ 4 / 39 .