رسالت و فضايل والاى اخلاقى و برانگيختن روح پرخاشگرى و عصيان در برابر ستم و بيداد و ستمپيشگان به شمار مىرفت . به فرض اگر امام عليه السّلام سرزمين ديگرى انتخاب كرده بود ، سلطهء حكومت اموى بر او چنگ مىانداخت و بىآنكه اهداف رسالتى را كه به خاطر آن بدان ديار آمده بود عملى سازد ، وى را از سر راه برمىداشت .
6 . از آنجا كه مردم عراق همواره با امويان در كشاكش بوده و دست و پنجه نرم مىكردند ، فضاى آن ديار براى انتشار نهضت انقلابى ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام و افكار و انديشهء آن بزرگمرد ، كاملا آماده بود . و از همين جا بود كه بنى اميه رسوا ، و اعمال ننگين آنان كه در پوشش شرع و دين انجام مىپذيرفت فاش گرديد ، به گونهاى كه حتى گرايشهاى عاطفى مورد ادعاى مردم عراق خود ، يكى از علل و انگيزههاى دوام و استمرار شعلهور بودن نهضت حسينى و پيامهاى آن به شمار مىآمد كه تاكنون شاهد آن هستيم .
البته شايد علل و اسباب ديگرى نيز وجود داشته باشد كه ما بدان پى نبردهايم ، به ويژه وقتى ملاحظه مىكنيم امام حسين عليه السّلام با برهان و دليل ، از فرجام مبارزهء خود كاملا آگاهى داشت و از چگونگى ساختار اجتماعى و سياسى جامعهاى كه با بينش سياسى فوقالعادهاش به سمت آن در حركت بود ، اطلاع داشت و با سخنان خيرخواهانهاى كه برخى از شخصيتها به دو پيشنهاد دادند ، افزون بر عصمت و مصونيّت آن حضرت از هرگونه خطا و لغزش و هوا و هوس - به نحوى كه ما معتقديم - بنابراين و با تنها گذاشتن حضرت هر چند با جنايت فجيعى كه صورت گرفت و مردم از يارى امام دست برداشته و لكّهء ننگينى را در دنيا و آخرت بر دامن خود نهادند ، ولى گزينش و انتخاب عراق از ناحيهء امام به عنوان خاستگاه نهضت و قيامش با بينش كامل و برنامه ريزى دقيقى صورت گرفته است .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 229
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٢٩