سپس در را بست و آن شب را در آنجا به سر برد و مردم كوفه نيز در دوراهى سياسى سختى آن شب را با بيم و ترس و انتظار ، سپرى كردند .
تلاش ابن زياد در تسلط بر كوفه
مردم كوفه صبح روز بعد ناگهان با ابن زياد كه دارالاماره را با صداى « الصلاة جامعة » به اشغال خود درآورده بود ، روبرو شدند وى در جمع انبوه مردم ، به سخنرانى پرداخت و اطاعتكنندگان و موافقان سياست موجود را وعدهء فراوان و جناح مخالف حكومت يزيد ، را به مرگ تهديد كرد ، تا آنجا كه گفت : هركس از فرمان من سرپيچى و با حكومتم به مخالفت برخيزد ، با تازيانه و شمشيرم روبهرو خواهد شد . « 1 »
پس از پايان سخنانش مسئوليت جستجوى مخالفان را به حاضران سپرد و كسانى را كه در انجام اين عمل با او همكارى نكنند ، به كيفر و قطع سهميهء بيت المال تهديد كرد و گفت : « . . . هركس اين افراد ( مخالفان ) را نزد ما آورد ، متعرض او نخواهيم شد و اگر در اين زمينه كسى كتبا گزارشى به ما ندهد ، بايد ضمانت كند كه در قلمرو آنان كسى با ما مخالفت ننمايد و خائنى به ما خيانت نورزد و كسى كه با ما همكارى نكند ، از امنوامان ما بيرون و جان و مالش برايمان حلال است و هر رئيس قبيلهاى كه در قلمروش فردى خائن به يزيد وجود داشته باشد و او را تحويل ندهد ، بر آستانهء خانهاش به دار آويخته خواهد شد و نام آن قبيله از دفتر پرداخت سهميهء بيت المال حذف خواهد شد . » « 2 »
هامش
( 1 ) . مقاتل الطالبيين / 97 ، اعلام الورى 1 / 438 .
( 2 ) . ارشاد 2 / 45 ، فصول المهمة / 197 ، فتوح ابن اعثم 5 / 67 .