نامهء يزيد به فرمانرواى مدينه
بنا به نقل تاريخنگاران : يزيد بلافاصله پس از مرگ پدرش طى نامهاى از وليد بن عتبة بن ابى سفيان - فرمانرواى معاويه بر مدينه - درخواست كرد تا از امام حسين عليه السّلام بيعت بگيرد و آن را به تأخير نيندازد « 1 » .
ديگر منابع تاريخى آوردهاند : در نامهء يزيد به وليد آمده بود كه : هرگاه نامهام به دستت رسيد ، حسين بن على و عبد اللّه بن زبير را احضار و از آنان بيعت بگير و اگر از بيعت سرباز زدند ، آندو را گردن بزن و سرهاى آنان را نزد من بفرست و از مردم نيز بيعت بگير و هركس امتناع ورزيد ، همين حكم را دربارهء آنان به اجرا درآور . « 2 »
مشورت وليد با مروان حكم
وليد در مسئوليتى كه به وى محوّل شده بود ، حيران و سرگردان بود ، زيرا او به خوبى مىدانست كه امام حسين عليه السّلام به هيچ بهايى با يزيد بيعت نخواهد كرد ، از اينرو ، خود را نيازمند مشورت با مروان حكم ، بزرگ خاندان اموى دانست . به همين دليل كسى را نزد او فرستاد و مروان نزدش آمد . مروان به وليد پيشنهاد كرد : هماكنون در پى آنان بفرست « 3 » و به بيعت و اطاعت از يزيد فراخوان ، اگر اين كار را انجام دادند ، از آنان بپذير و گرنه پيش از آنكه از مرگ معاويه اطلاع حاصل كنند ، آنها را گردن بزن ، زيرا به مجرد آگاه شدن از اين
هامش
( 1 ) . ارشاد 2 / 32 .
( 2 ) . تاريخ يعقوبى 2 / 251 .
( 3 ) . در اينجا منظور از كسانى كه در پى آنها بفرستد امام حسين عليه السّلام عبد اللّه بن زبير و عبد اللّه بن عمر بود ، به اين اعتبار كه به نقل برخى از منابع تاريخى نظير تاريخ طبرى 6 / 84 ، نام همهء اين افراد در نامهء يزيد آمده بود .