مبحث دوم : حكومت يزيد و قيام ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام
آغاز قيام
يادآور شديم كه امام حسين عليه السّلام با اينكه شديدا با حكومت معاوية مخالفت داشت - و اشكال متعددى از آن را نقل كرديم - ولى نظر به پايبندى وى به قرارداد صلحى كه برادر بزرگوارش امام حسن عليه السّلام با معاويه امضاء كرده بود ، تلاش براى بركنارى معاويه را پذيرا نشد .
تاريخنگاران با ثبت اين موضعگيرى اصولى امام حسين عليه السّلام گفتهاند :
زمانى كه امام حسن مجتبى عليه السّلام به شهادت رسيد ، شيعيان عراق دست به جنبش زده و طى نامهاى از امام حسين عليه السّلام خواستار بر كنار ساختن معاويه و گرفتن بيعت براى خود شدند ، كه امام حسين عليه السّلام آنان را از اين كار باز داشت و يادآور شد كه بين او و معاويه عهد و پيمانى است كه تا پايان مدت آن ، شكستن آن پيمان ، برايش روا نيست و هرگاه معاويه به هلاكت رسيد ، در آن تجديدنظر خواهد كرد « 1 » .
از همين رهگذر براى پيروان امام عليه السّلام و نيز دستگاه حكومت ، به خوبى روشن بود كه امام حسين عليه السّلام با مرگ معاويه هيچگونه پاىبندى و التزامى نسبت به قرارداد صلح نخواهد داشت به همين دليل ، قيام خود را بر ضد نظام حاكم ستمپيشهاى كه زمام آن را يزيد فاسق به عهده دارد ، آغاز خواهد نمود . از اينرو ، وجود مقدس امام حسين عليه السّلام بزرگترين عامل نگرانى هيئت حاكمه ، به شمار مىآمد .
هامش
( 1 ) . ارشاد 2 / 32 .