امام مجتبى در موارد متعددى به ويژه در اين مورد به ايراد سخن پرداخته است :
1 . وى بىدرنگ پس از شهادت پدر بزرگوارش طى سخنانى فرمود :
« ايها الناس من عرفني فقد عرفني و من لم يعرفني فأنا الحسن بن علي و أنا ابن النبيّ و أنا ابن الوصيّ » ؛
مردم ! هركس مرا مىشناسد ، خود به خوبى مىداند و آنكس كه نمىشناسد من حسن بن على و فرزند نبى اكرم و فرزند وصىّ او هستم .
2 . روزى معاويه از امام حسن عليه السّلام خواست بر فراز منبر رود و سخن بگويد . امام عليه السّلام بر منبر بالا رفت و به ايراد سخن پرداخت و چنين فرمود : من فرزند ، . . . من فرزند . . . تا اينكه فرمود : اگر ميان زمين و آسمان در جستجوى فرزندى براى پيامبرتان باشيد كسى را غير از من و برادرم حسين نخواهيد يافت . « 1 »
گواهى حسنين عليهما السّلام بر عهدنامهء ثقيف
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله در عهدنامهاى كه براى قبيلهء ثقيف نوشت ، امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را بر آن گواه گرفت و گواهى امير مؤمنان و آن دو بزرگوار عليهم السّلام را در آن ثبت نمود .
ابو عبيد مىگويد : جنبهء فقهى اين حديث اين است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله گواهى امام حسن و امام حسين را اثبات نمود و نظير آن از برخى تابعان نيز نقل شده كه گفتهاند : گواهى كودكان ثبت مىشود و سلسله و دودمان آنان مورد پذيرش بوده و عملى پسنديده است و اكنون در سنّت پيامبر نيز
هامش
( 1 ) . مناقب ابن شهرآشوب 4 / 12 به نقل از عقد الفريد و مدائنى .