مورد امام حسن و امام حسين عليهما السّلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله نقل شده است ، از جمله :
در روايتى كه دربارهء امام حسن عليه السّلام فرمود آمده است :
« اللّهمّ إنّ هذا ابني و انا احبّه فاحبّه و احبّ من يحبّه » ؛ « 1 »
خدايا ! حسن فرزند من است و من به او سخت علاقهمندم ، تو نيز او و دوستدارانش را دوست بدار
نيز فرمود :
« احبّ اهل بيتي إلىّ الحسن و الحسين » ؛ « 2 »
محبوبترين اعضاى خاندانم نزد من حسن و حسيناند . . .
پيامهاى روز مباهله
برخى از كشيشان مسيحى نجران نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله شرفياب شده و در مورد حضرت عيسى عليه السّلام با آن بزرگوار به بحث و مناظره پرداختند و دلايلى را كه حضرت بر آنان اقامه كرد پذيرا نشدند ، سرانجام تصميم گرفتند در پيشگاه خدا مباهله انجام داده و لعنت جاودان و عذاب زود هنگامش را نثار دروغگويان سازند .
قرآن كريم اين رخداد بزرگ را در اين فرمودهء خدا در تاريخ رسالت اسلامى ثبت كرده است :
هامش
( 1 ) . تهذيب تاريخ ابن عساكر 4 / 205 و 206 و 207 ، الغدير 7 / 124 .
( 2 ) . براى دستيابى به بسيارى از اين روايات ، به دو منبع قبلى مراجعه شود ، سيرتنا و سنّتا : 11 / 15 ، فضائل الخمسه من الصحاح السته ، فرائد السمطين ، بيان شرح حال امام حسن و امام حسين از تاريخ ابن عساكر ، تحقيق محمودى ، فصول المهمهء مالكى ، شرححال امام حسن ( ع ) از انساب الأشراف ، نور الابصار .