و « انتما الامامان ، و لأمكمّا الشفاعة » ؛ « 1 »
شما دو تن [ حسن و حسين ] امام و پيشواييد و مادرتان از ناحيهء خدا حق شفاعت دارد .
به حسين عليه السّلام نيز فرمود :
[ حسين جان ! ] تو خود سيّد و سالارى و فرزند سيّدى و برادر سيّد و سالار ، تو خود ، امام و پيشوا ، فرزند امام و برادر امام هستى ، تو حجت خدا ، فرزند حجّت و برادر حجت خدا مىباشى ، تو پدر 9 حجّت الهى هستى كه نهمين تن ، قائم آنهاست . « 2 »
دربارهء امام حسن عليه السّلام نيز فرمود :
[ امام حسن ] سالار جوانان اهل بهشت ، حجت الهى بر مردم است ، فرمان او فرمان من و سخنش سخن من است . هركس از او پيروى كند از من و آنكه از فرمانش سرپيچى كند ، از من نيست . « 3 »
قابل ملاحظه است كه نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله براى ارتباط دادن امور مربوط به آن دو بزرگوار به خود ، تأكيد دارد آنجا كه مىفرمايد :
« أنا سلم لمن سالمتم و حرب لمن حاربتم » ؛ « 4 »
با آنكس كه با شما از در صلح و آشتى درآيد ، آشتى و با آنكه با شما سر خصومت
هامش
( 1 ) . اثبات الهداه 5 / 52 ، الاتحاف بحب الاشراف 129 .
( 2 ) . ينابيع المودة 168 ، اثبات الهداه 5 / 129 .
( 3 ) . فرائه السمطين 2 / 35 ، امالى صدوق 101 ، براى دستيابى به رواياتى كه امامت امام حسن ( ع ) را ثابت مىكند به ينابيع المودة ص 441 و 442 و 443 و 487 به نقل از مناقب ، و فرائد السمطين 2 / 104 - 134 - 153 - 259 و در حواشى آن از منابع ذيل غاية المرام 39 و كفاية الاثر كه در پايان خرائج و جرايح 289 به چاپ رسيده و عيون اخبار الرضا باب 6 ، ص 32 و بحار الانوار 3 / 303 و 36 / 283 و 43 / 248 مراجعه شود .
( 4 ) . به سنن ترمذى 5 / 699 ، سنن ابن ماجه 1 / 52 ، ينابيع الموده 165 و 230 ز 261 ز 370 به نقل از جامع الاصول و ديگر كتب مراجعه شود .