تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 44

مساهمون:

ص٤٤
تصديق پيامبرت بود ، بر من منّت نهادى و در تنفّرآميزترين اشياء كه شرك به تو و تكذيب رسول گرامىات بود از فرمانت سرپيچى نكردم . پس اى مهربان‌ترين مهربانان ! گناهانى را كه در اين ميان از من سر زده بر من ببخشاى . ابن كثير آورده : امام مجتبى عليه السّلام هر شب كه به خانه‌هاى همسرانش مىرفت سورهء مبارك كهف را با خود مىبرد و همواره در بستر خويش قبل از خوابيدن ، تلاوت مىنمود . « 1 »

بردبارى و گذشت

امام حسن مجتبى عليه السّلام ، به بردبارى فوق العاده‌اى معروف بود و بزرگترين دليل بر آن ، صبر و شكيبايى آن بزرگوار بر پىآمدهاى صلحش با معاويه بود كه همواره با پدر ارجمندش امير مؤمنان عليه السّلام در كشمكش و طى آن به ناحق بر مسند حكومت تكيه زده بود . امام حسن عليه السّلام پس از ماجراى صلح ، از ناحيهء بهترين ياورانش آماج انواع سرزنش‌ها قرار گرفت و با گذشت و بردبارى با آنان روبرو گرديد و در راه خدا انواع جور و جفا از آنان ديد ولى براى رضاى خدا آن‌ها را تحمل نمود . نقل شده روزى مروان حكم براى مردم در حضور امام مجتبى از على بن ابى طالب عليه السّلام ياد كرد و به وى ناسزا گفت ، اين خبر به امام حسين عليه السّلام رسيد و نزد مروان آمد و گفت : فرزند زن كبود چشم ! تو به على ناسزا مىگويى ؟ ! و سپس خدمت برادرش حسن رسيد و عرضه داشت : [ برادر ! ] اين انسان خبيث به پدرت دشنام مىدهد و تو مىشنوى و خاموش نشسته و به او اعتراض
هامش
( 1 ) . به البداية و النهايه 8 / 42 ، چاپ دار احياء التراث العربى 1408 مراجعه شود .