بخش سوم فضائل و جلوههايى از شخصيت امام مجتبى عليه السّلام
عبادت
الف - مفضّل از امام صادق عليه السّلام از پدرش از جد بزرگوارش روايت كرده كه فرمود :
حسن بن على بن ابى طالب پرستشگرترين ، زاهدترين و برترين فرد دوران خويش بهشمار مىآمد ، پياده و گاهى پاى برهنه به حج مىرفت ، هرگاه از مردن و قبر و قيامت و رستخيز و عبور از پل صراط ياد مىكرد ، مىگريست و زمانى كه حضور در پيشگاه خداى متعال را متذكر مىشد فريادى برمىآورد و از بيم آن عرصه از هوش مىرفت و هرگاه در پيشگاه خداى عز و جل به نماز مىايستاد بندبند اعضايش مىلرزيد و هر زمان از بهشت و دوزخ ياد مىكرد از بيم ، چون مارگزيده به خود مىپيچيد ، از خداوند درخواست بهشت مىكرد و از آتش دوزخ به او پناه مىجست و هرگاه قرآن تلاوت مىكرد و به جملهء
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ؛ *
اى ايمانآورندگان ) مىرسيد عرضه مىداشت : لبيك اللهم لبيك . همواره در ياد و ذكر خدا ديده مىشد .
از همه راستگوتر و خوشبيانتر بود . . .
ب - هروقت آن بزرگوار وضو مىگرفت اعضاى بدنش مىلرزيد و رخسارش به زردى مىگراييد . چگونگى عارض شدن چنين حالتى بر او را از آن حضرت جويا شدند در پاسخ فرمود :