راضى باشيم ، راضى خواهيم شد ، اگر چيزى بخواهى مىدهيم ، اگر راهنمايى خواسته باشى راهنمايىات مىكنيم ، اگر مركبى خواستى سوارت مىگردانيم ، اگر گرسنهايى ، تو را سير مىگردانيم ، اگر عريانى لباست مىپوشانيم اگر نيازمندى بىنيازت خواهيم گرداند ، اگر رانده شدهاى پناهت مىدهيم ، اگر نيازى دارى آن را برآورده خواهيم ساخت ، اگر بار و بنهء سفرت را به منزل ما بياورى و تا هنگام رفتن ، مهمان باشى برايت مناسبتر است ، زيرا ما از خانهء وسيع و جاه و مال فراوانى برخورداريم » .
مرد با شنيدن سخنان حضرت به گريه افتاد و عرضه داشت : گواهى مىدهم كه شما جانشين خدا در زمين هستى و خداوند بهتر از هركس مىداند رسالت خويش را در چه خاندانى قرار دهد ، تو و پدرت منفورترين آفريدگان خدا نزد من بوديد ، ولى اكنون محبوبترين آفريدگانش پيش من هستيد . « 1 »
جود و بخشش
سخاوت واقعى اين است كه انسان بذل و بخشش را به انگيزهء خير و احسان را به انگيزهء احسان انجام دهد و اين صفت در برترين شكل و برجستهترين مفاهيم آن در وجود مبارك ابو محمد امام حسن مجتبى عليه السّلام تبلور داشت به همين دليل به كريم اهل بيت لقب گرفت .
امام مجتبى عليه السّلام تا آنجا براى مال و دارايى ارزشى قائل بود كه گرسنهاى را سير كند يا عريانى را بپوشاند يا به فرياد محرومى برسد و يا با آن ، بدهى فرد بدهكارى را بپردازد . حضرت براى پذيرايى از مهمانان خود ، ديگهاى بزرگى براى پختن غذا تدارك ديده بود و دربارهء آن بزرگوار گفتهاند : هيچگاه در پاسخ
هامش
( 1 ) . العوالم 121 به نقل از مناقب 3 / 184 .