آن بزرگوار توانست مأموريت خويش را به شكلى كامل به انجام رساند كه در مقام اجرا و پياده كردن آن در سطح بسيار بالايى از دقت و آگاهى قرار داشت .
در برابر امام عليه السّلام مسئوليتهاى ديگرى نيز وجود داشت كه از عهدهء كسى جز او ساخته نبود از جمله : برگرداندن امانتهايى كه نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم بود صاحبان آنها - كه بيشتر آنها مشرك بودند - به دليل امانتدارى و اخلاص پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم به آن بزرگوار اعتماد داشتند . زيرا پيامبر ميان قريش به راست گويى و امانتدارى معروف بود همچنين عربهايى كه در موسم حج به آن ديار مىآمدند زر و زيور و دارايى خويش را نزد آن حضرت به امانت سپرده بودند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم هيچگاه بر خلاف تعهدات خود عمل نمىكرد و در امانتهاى خويش خيانت نمىورزيد هرچند شرايط موجود دشوار مىنمود و در آن لحظات زودگذرى كه انسان عاقل را مات و مبهوت مىساخت و خطرات ، وجود مقدس پيامبر را تهديد مىكرد حضرت فراموش نكرد آن مأموريت را به فردى بسپارد كه به بهترين شكل ممكن آن را به انجام رساند و چنان شخصى جز على عليه السّلام نبود چرا كه آن حضرت به امور مربوط به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و امانت سپردگان و دارايى آنها ، آشناتر از همه و از قدرت و توان فوقالعادهاى برخوردار بود .
بدين ترتيب ، على عليه السّلام امانتها را به صاحبان آنها رساند و سپس در مسجد الحرام با صداى بلند اعلام كرد : « مردم ! آيا كسى هست كه امانتش به وى باز گردانده نشده باشد ؟ آيا كسى هست كه سفارشى داشته باشد ؟ آيا كسى هست كه از پيامبر طلبى داشته باشد ؟ » و چون كسى حاضر نشد ، رهسپار مدينه شد و به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم پيوست . على بن ابى طالب صلّى اللّه عليه و إله و سلم بعد از ( هجرت ) پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم تنها سه روز در مكه درنگ كرد . « 1 »
هامش
( 1 ) . مناقب ابن شهر آشوب 2 / 58 ، مروج الذهب مسعودى 2 / 285 .