تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧

نافرمانى عايشه

موضع عايشه در قبال عثمان شگفت‌انگيز و متناقض و در شأن زنى كه افتخار همسرى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را داشته باشد ، نبود . وى در مورد عثمان همواره مىگفت : « اين پير احمق را بكشيد » « 1 » و مردم را به سرپيچى از عثمان و كشتن او تحريك مىكرد . در بحبوحه‌اى كه شورشيان ، خانهء عثمان را در محاصره داشتند عايشه از مدينه آهنگ مكه كرده بود و انتظار داشت كار عثمان به سرعت پايان پذيرد و طلحه به خلافت برسد و قدرت را به دست گيرد . ولى زمانى كه متوجه شد پس از بيعت مردم با على عليه السّلام ، زمام خلافت در دست آن حضرت قرار گرفته ، با اين‌كه تصميم گرفته بود به مدينه بازگردد ، راه خود را به سمت مكه ادامه داد « 2 » و با اعلان حزن و اندوه خود بر اين ماجرا ، به خون‌خواهى عثمان پرداخت . به او گفته شد : شما كه خود ، مردم را به كشتن عثمان تحريك مىكردى ، وى با تراشيدن بهانه‌اى واهى و پوچ ، پاسخ داد : او را توبه داده‌اند و سپس كشته‌اند « 3 » ، گويى او ناظر بر كشته شدن عثمان بوده است . عايشه با سخنانى در مكه كه طى آن پيروانش را به جنگ تحريك كرد ، بر ضد امام على عليه السّلام اعلان جنگ نمود « 4 » ، وى در پى توسعهء جبههء خويش بر ضد امام عليه السّلام برآمد . ازاين‌رو ، تلاش كرد تا ديگر همسران رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را بفريبد و آن‌ها را در جنگ خود بر ضد امام عليه السّلام با خود همراه سازد ، ولى آنان به دو پاسخ مثبت ندادند .
هامش
( 1 ) . شرح ابن ابى الحديد 6 / 215 ، كشف الغمه 3 / 323 . ( 2 ) . كامل ابن اثير 3 / 206 ( 3 ) . همان . ( 4 ) . تاريخ طبرى 3 / 474 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 267 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى