تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 230

مساهمون:

ص٢٣٠
خلافت براى فرزندانتان به ميراث بماند « 1 » سپس راهى مرقد مطهر حضرت حمزه سيد الشهداء شد و بر سر قبر آن بزرگوار ايستاد و با پايش بر آن لگد كوبيد و گفت : اى ابو عماره ! خلافتى كه به خاطر آن شمشير مىزديم ، اكنون در دست فرزندان ماست و آن را به يكديگر پاس مىدهند « 2 » .

پديده‌هاى منفى در حكومت عثمان

امام على عليه السّلام با ابو بكر و عمر همزيستى نمود و آشكارا با آنان به مخالفت برنخاست ، زيرا انحراف روند حكومت اسلامى به گونه‌اى پنهانى صورت مىگرفت . امام على عليه السّلام در موارد بسيارى در جهت اصلاح نظريات اشتباه خليفه ، دخالت مىكرد و خليفه نظريهء او را مىپذيرفت ، ابو بكر و عمر از آن جهت كه امام على عليه السّلام نمايندهء قانونى امت و صاحب اصلى خلافت بود و از سويى رهبرى جناح مخالفى را عهده‌دار بود كه بزرگان صحابه در آن حضور داشتند ، از آن حضرت بيمناك بودند ولى امام عليه السّلام از حق خلافت خود گذشت و بدين ترتيب ، مخالفان ، از ناحيهء امام عليه السّلام احساس امنيت كردند ، اما از آن‌جا كه آن بزرگوار ناظر و حافظ اصول و مبانى اسلام به شمار مىآمد از اصول و ارزش‌هايى كه از پيامبر اكرم به ميراث برده بود ، دست برنداشت . ولى در برههء حكومت عثمان ، فساد و تباهى به صورت علنى و آشكارا و به سرعت در دستگاه حاكمه راه يافت و به ديگر گروه‌هاى جامعه اسلامى سرايت كرد و امام عليه السّلام آشكارا با آن به مخالفت پرداخت و علنا عثمان را مورد
هامش
( 1 ) . مروج الذهب 440 ( 2 ) . به الغدير 8 / 278 استيعاب 2 / 290 ، تاريخ ابن عساكر 6 / 407 ، اغانى 6 / 335 مراجعه شود
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 230 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى