بخش چهارم امام عليه السّلام در دوران عثمان « 1 »
امير المؤمنين عليه السّلام خود ، دوران عثمان را چنين توصيف مىكند :
« إلى أن قام ثالث القوم نافجا حضنيه بين نثيله و معتلفه و قام بنو ابيه يخضمون مال اللّه خضمة الإبل نبتة الربيع ، الى أن انتكث عليه فتله و أجهز عليه عمله ، و كبّت به بطنته » ؛ « 2 »
تا اين كه ( بالاخره ) سومى به پا خاست ، و همانند شترى پرخور و شكم برآمده ، توجهى جز جمعآورى و خوردن بيت المال نداشت ، بستگان پدرىاش به همكارى وى برخاستند ، آنان نظير شتران گرسنهاى كه در بهاران به علفزار برسند ، به خوردن اموال خدا دست زدند ، ولى سرانجام بافتههايش پنبه شد و كردار ناشايست او كارش را تباه ساخت و شكم بارگىاش براى هميشه او را نابود ساخت .
عثمان مانند دو خليفهء قبلى خود ، از حيلهء سياسى برخوردار نبود كه با دقت ، به ادارهء امور خويش بپردازد ، به مجرد اينكه ابن عوف وى را به عنوان خليفه بر مسلمانان تحميل كرد و او را با سان و رژه به مسجد رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم آوردند تا سياست حكومت نوپا و ديدگاههاى خويش را در امور جديد بيان كند ، بر فراز منبر رفت و در جايگاه ويژهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم نشست در
هامش
( 1 ) . خلافت عثمان بن عفان در ذى حجهء سال ( 23 ) هجرى اتفاق افتاد .
( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبهء شقشقيه .