اين نخستين تلاش ابو بكر بود كه طى آن توانست با فريب و تظاهر به خير و صلاح و پيروى از سنّت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم عواطف و احساسات مردم را فروبنشاند و ديدگاه آنان را از انديشهء يارى رساندن فاطمهء زهرا منحرف سازد .
سپس زهراى مرضيه متوجّه مردم شد و فرمود :
« معاشر المسلمين المسرعة إلى قيل الباطل المغضية على الفعل القبيح الخاسر أفلا تتدبّرون القرآن أم على قلوب أقفالها ؟ كلّا بل ران على قلوبكم ما أسأتم من أعمالكم فاخذ بسمعكم و أبصاركم و لبئس ما تأوّلتم وساء ما به أشرتم و شرّ ما منه اغتصبتم لتجدنّ و اللّه محمله ثقيلا و غبّه و بيلا إذا كشف لكم الغطاء و بان ما وراءه الضرّاء و بدا لكم من ربّكم ما لم تكونوا تحتسبون
وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ
» « 1 » ؛
مسلمانان ! شما براى سخنان بيهوده ، شتابانيد و كردار زشت و ناپسند را ناديده مىانگاريد ، آيا در قرآن به دقّت نمىنگريد ؟ يا بر دلهايتان مهر نهاده شده است ؟
چنين نيست ، بلكه تيرهگى اعمال ناپسندى كه مرتكب شدهايد ، بر دلهايتان پرده زده و كر و كورتان ساخته است .
چه نكوهيده است آنجا كه به تأويل قرآن پرداختيد و پيشنهاد نامناسبى داديد و معاملهء ناپسندى به انجام رسانديد ، به خدا سوگند ! تحمّل اينبار برايتان سنگين و فرجامش پر از رنج و گرفتارى است ، آنگاه كه پردهها كنار رود و نهانها پديدار شود و آنچه را به حساب نمىآورديد ، آشكار گردد ، مشخص خواهد شد كه باطل گرايان زيان مىبينند .
هامش
( 1 ) . غافر / 78 .