سعادت هميشگى مژده داد و سرزمين حجاز در ماه ربيع الاوّل عام الفيل - سال 570 ميلادى - كه بيشتر محدثان و تاريخنگاران برآنند ؛ با ولادت نبىّ اكرم حضرت محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلم سرشار از خير و بركت گرديد .
اهل بيت رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم - كه از ديگران آگاهترند - روز ميلاد آن بزرگوار را در پگاه روز جمعه ، هفدهم ربيع الاوّل ، دانستهاند و همين تاريخ ، بين شيعه معروف است و ديگران برآنند كه آن حضرت روز دوشنبه دوازدهم همين ماه چشم به جهان گشوده است . « 1 »
برخى منابع تاريخى و روايى از وقوع رخدادهاى شگفتانگيزى در روز ولادت آن بزرگوار سخن مىگويد ؛ از جمله : خاموش شدن آتش آتشكدهء فارس ، وقوع زمين لرزهاى كه در اثر آن دير و صومعهها ويران گشت و هر معبودى كه در كنار خداى عزّ و جل مورد پرستش قرار مىگرفت ، از جايگاهش بركنده شد و بتهاى نصب شده ، به رو ، بر زمين فروريخت .
وجود چنين اوضاع و طلوع ستارههايى كه از قبل ديده شده بود ، براى ساحران و جادوگران غيرقابل پيشبينى بهشمار مىآمد .
زمانى كه وجود مقدس رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم پا به عرصهء وجود نهاد ، اين جملات را بر زبان مىآورد
« اللّه اكبر ، و الحمد للّه كثيرا و سبحان اللّه بكرة و اصيلا » « 2 »
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم به دو نام « محمد » و « أحمد » معروف بود و قرآن كريم هر دو نام را يادآور شده است .
تاريخنگاران آوردهاند : عبد المطلّب ، جد پيامبر ، آن حضرت را « محمد »
هامش
( 1 ) . براى ملاحظهء آرايى كه پيرامون روز ميلاد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم گفته شده ، به امتاع الأسماع / 3 مراجعه شود .
( 2 ) . تاريخ يعقوبى 3 / 8 ، سيرهء حلبى 1 / 92 .