آن هر سال در ايّام ويژهاى به مكّه آمده تا كودكان شيرخوار را جهت شير دادن ، تحويل گرفته و از اين راه امرار معاش كنند ؛ به ويژه در سال ولادت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم كه با خشكسالى و قحطى همراه بود ، اين زنان نياز بيشترى به كمك اشراف مكّه داشتند .
برخى مورّخان مدعى شدهاند به خاطر يتيمى پيامبر ، هيچيك از زنان شيرده حاضر نشد وى را براى شير دادن بپذيرد و كاروان زنان شيرده كه هريك با خود كودك شيرخوارى همراه داشت در آستانهء بازگشت به باديه بودند . تنها حليمه سعديه ، دختر ابو ذؤيب ، بود كه نوزادى براى شيردادن نيافته بود . وى كه مانند ساير زنان شيرده ، در آغاز ، از پذيرش پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم سرباز زده بود ، وقتى كودكى براى شير دادن نيافت به شوهرش اظهار داشت : به خدا سوگند ! نزد خانوادهء همان نوزاد يتيم خواهم رفت و او را خواهم گرفت . شوهرش نيز به او اجازه داد و به نزد خانوادهء آن كودك بازگشت و با دلى سرشار از آرزو و به اين اميد كه شايد با پذيرش آن نوزاد زندگىاش خير و بركت يابد ، او را در آغوش كشيد . « 1 »
مقام و جايگاه خاندان بنى هاشم و شخصيّت جد بزرگوار رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم كه به بخشش و احسان و كمك به نيازمندان و محرومان معروف بود ، چنين ادعايى را مردود مىسازد . افزون بر اينكه به نقل برخى تاريخنگاران ، پدر بزرگوار رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم چند ماه پس از ولادت آن حضرت دنيا را وداع گفته بود . « 2 »
در روايت آمده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در كودكى ، جز شير « حليمه » شير هيچ
هامش
( 1 ) . سيرهء حلبى 1 / 146 .
( 2 ) . الصحيح من سيرة النبى الأعظم صلّى اللّه عليه و إله و سلم 1 / 81 ؛ سيرهء حلبى 1 / 81 .