در طول چهار ماه از سال كه صيد آزاد است ، مخصوصا در مرداب ماهى سفيد فراوانى صيد مىكنند . تعداد اين نوع ماهى بسيار قابل توجه است و غالبا آنها را براى مصرف محلى شور و يا دودى مىكنند . ماهى سفيد و سيم كه از نظر ايرانيها هر يك غذائى را تشكيل مىدهد ، مورد توجه روسها نيست و منحصرا براى مصرف ايرانيها صيد مىشود . اين ماهيها را به صورت تازه يا خشك كرده مصرف مىكنند ولى مصرف آنها بيشتر اوقات به صورت خشك كرده و شور است .
از اين ماهيها تعداد زيادى را ذخيره مىكنند و طبقات فقير آنها را به عنوان غذائى ارزان به مصرف مىرسانند .
برجستگى زمين
كوههاى گيلان از دو سلسلهء مشخص كه به وسيلهء قزل اوزن از يكديگر مجزا شدهاند تشكيل گرديده است . رشتهء شمالى از سبلان داغ در آذربايجان جدا شده و به نام باقراكوه
Baqrakuh
يا كوههاى طالش به طرف شمال ، و با نام كوههاى ماسوله در جنوب كشيده شده است .
كوههاى ماسوله به درياى خزر خيلى نزديك مىشود و كوهپايههاى شرقى آن پيش از آنكه به دريا برسد به دشتها ختم مىگردد . مىگويند ابتداى كوههاى جنوبى گيلان از كوههاى كردستان است . اين كوهها كه در سمت مشرق گيلان البرز ناميده مىشود به دريا نمىرسد و كوهستانهاى شمالى آن به جلگههاى پست گيلان ختم مىگردد . اين دو سلسله در زمستان از برف پوشيده مىشود ، و جادههائى كه از آنها مىگذرد باستثناى يك يا دو جاده بقيه تقريبا صعب العبور است . در دامنههاى شمالى كوهستان به طرف گيلان گياهان فراوان ديده مىشود ، اما همين كه مسافر به سمت جنوب پائين برود خود را در سرزمينى خشك و بيابانى و فاقد گياه خواهد ديد كه شبيه اقيانوسى است با امواج مبهم ؛ و اين وضع تا فلات آبرفتى و نسبة سنگى قزوين به چشم مىخورد .