داد كه در حدود هزار نفر از ايرانيها از دست رفتند .
يك آتشبار وسيلهء وزير آستارا در انزلى مستقر شده بود تا به سه ناو جنگى كه در آنجا لنگر انداخته بودند حمله شود ولى پس از مدتى ناوها صداى اين آتشبار را خاموش كردند . بعدها قواى روسيه در ساحل غربى مرداب قلعهاى بنام اكاترينوپل
Ekaterinopol
ساختند كه بدون شك همان است كه كوك
Cook
ويرانههاى آن را در سال 1746 نزديك گوراب گسكر ديده است .
در سپتامبر 1724 ( 1137 هجرى ) ماژور ژنرال ماتيوشكين
Matiochkin
با نيروئى امدادى رسيد . حاملين بار و بنهء نظامى روسيه از هجوم گيلكها كه در جنگل پنهان شده بودند به ستوه آمدند ولى روسها كمكم آنها را از ميان برداشتند . در اوايل سال 1725 ( 1138 هجرى ) وزير آستارا كه با 20000 نفر نزديك شهر اردو زده بود ناچار شد تا جنگ را با عقب نشينى توام كند .
در ماه ژوئن همان سال ماتيوشكين نيروئى عليه وزير گيلان كه استحكاماتى در مرز شرقى اين ولايت به وجود آورده بود به مازندران فرستاد . وزير مغلوب و استحكامات ويران گرديد و لاهيجان به اشغال روسها درآمد .
به موجب پيمانى كه در 1732 ( 1145 هجرى ) در رشت به امضاء رسيد روسها مازندران و استراباد را كه طهماسب دوم به آنها تسليم كرده بود به ايران بر - گرداندند . هواى نامساعد و ميوههاى ناسالم گيلان بسيارى از آنها را از ميان برد . در سال 1734 ( 1147 هجرى ) امپراطريس آن ملكهء روسيه به موجب پيمانى كه در تفليس به امضاء رسيد به آنها اجازه داد تا با واگذار كردن گيلان به ايران اين سرزمين را تخليه كنند .
در سال 1744 ( 1157 هجرى ) هنوى ذكر نموده كه طبق گفتهء حاجى زمان لاهيجى گيلان در زمان استيلاى روسها به پيشرفتهائى نائل آمده بود . مردم