فريدون سپهسالار لاهيجان رفت و خواست تا در نزد شاه واسطهء او گردد و بعد هنگاميكه در خانهء او به سر مىبرد او را بقتل رساند . شاه عباس به شيخ احمد آقا حاكم فزوين فرمان داد تا به شورشيان گيلان بتازد و بالاخره پس از قتل عامى بزرگ از مردم طالشستان خرگام و ديلمان و كرجيان و گوليجان و سمام بو سعيد به دست ولى سلطان حاكم رانكوه افتاد و طالشقلى و عدهاى از برادرزادههايش اسير حسين خان كهدمى گرديدند . نواحى ننك و بجار پس يعنى دو منطقهء وسيع رشت كه 250 تومان تبريزى ساليانه از آن عايد مىگرديد علاوه بر املاك حسين خان به عنوان تيول دائمى به او داده شد . تمام شورشيان بوسيلهء افسران سپاه شاه اسير شدند و در قزوين اعدام گرديدند . با وجود بر اين طالشقلى مورد عفو قرار گرفت و زمانيكه مير عباس سلطان كشف كرد كه او با گيلانيها ارتباط دارد و آنها را به شورش تحريك مىكند بقتل رسيد .
مير عباس سلطان تنها حاكم گيلان بود كه قدرت فوق العادهاى داشت . او به سپهسالارى لاهيجان و حكومت گيلان علاقمند بود و همين امر سبب مرگ او گرديد زيرا شاه كه در تحريك شورشيان نسبت به او بدگمان شده بود در شبى هنگام شرابخوارى به ملك جهانگير پسر ملك سلطان محمد كجورى دستور قتل او و خواجه سلطان محمود - برادر خواجه حسام الدين كه وكيل خان احمد خان بود و او را تا قسطنطنيه مشايعت كرده بود - را صادر نمود و ملك جهانگير هم تحت تاثير شراب بلادرنگ فرمان شاه را به انجام رساند .
انتصاب حكومت جديد
در سال 1004 هجرى ( 96 - 1595 ) ديلمان و خرگام به عنوان تيول به نعمت اللّه صوفى داده شد و تنكابن به حيدر سلطان قوى حصارلو و سمام به مير فرخ اشكورى و حكومت لاهيجان به درويش محمد خان اوروملو و حكومت لشته نشا به آقا