تيول گيلان املاك خود را از دست دادند و با سر رسيدن آغاز سيچقان ئيل 1006 درآمد گيلان به خزانهء شاه تحويل گرديد .
ميرزا محمد شفيع رشت ، كوچسفهان ، شفت ، تولم ، ماسوله و پشتكوه طارم را به بهزاد بيگ و فومن را به اصلان بيگ داد . بهزاد بيگ به منظور ترميم موقعيت سرزمينهائى كه به او سپرده شده بود مراقبت شديد به كار برد ولى اصلان بيگ به شكنجه و آزار مردم پرداخت . مردم فومن به كاركيا فتحى فومنى شكايت نمودند و در سال 1012 ( 4 - 1603 ) كاركيا فتحى از غيبت اصلان بيگ كه براى ديدن خواجه محمد شفتى ( كه به نام ميرزاى عالميان هم ناميده مىشد ) به مناسبت رسيدن نوروز به لاهيجان رفته بود استفاده نمود و خانهء اصلان بيك را غارت كرد و 3000 تومان پول حكومت را به جنگل برد ولى بعدها گرفتار شد و به هلاكت رسيد .
چون اصلان بيك به غارت خود ادامه داد از حكومت فومن برداشته شد و ميرزاى عالميان فومن را به مناطق حكومتى بهزاد بيك اضافه نمود . پس از آنكه حكومت لاهيجان به ميرزا مسعود واگذار گرديد خواجه محمد شفتى به قزوين كه وزارت آنجا را داشت مراجعت نمود .
بهزاد بيك
ميرزا مسعود هم به سبب ظلم فراوانى كه نسبت به مردم مىنمود فرا خوانده شد و بهزاد بيك جانشين او گرديد .
پس از دو سال گسكر و آستارا را هم به او دادند . اين دو ناحيه را ذو الفقار خان به عنوان تيول داشت و شاه اين نواحى را از او گرفت و به بهزاد بيك داد و از اين پس درآمد اين نواحى مستقيما به خزانهء شاه تحويل مىگرديد .
بهزاد بيك نمايندگانى از طرف خود براى ادارهء سرزمينهاى گسكر و آستارا و رشت و شفت و تولم و كوچسفهان منصوب نمود و خود در لاهيجان اقامت گزيد .