در بغداد مسكن گرفتند . از حكام علوى ديگر كه در گيلان اقتدارى بهم رساندند در فصل مربوط به مازندران سخن رفته است .
پس از مرگ سيد ابو على محمد بن احمد بن ناصر كبير بزرگان گيلان و ديلمان به شورش برخاستند ، و سرزمينهاى مجاور را ضميمهء گيلان نموده و حكومت مستقلى را در دست گرفتند .
آل وهسودان
مىگويند كه وهسودان بن المرزوبان اولين پادشاه سلسلهء خود در گيلان بود . او در درهء علياى شاهرود در ناحيهء شهرستان اقامت داشت ( 251 هجرى مطابق با 865 ميلادى ) ، و مدت چهل سال در آنجا سلطنت كرد . او ابتدا با حسن بن زيد عليه سليمان بن عبد الله حاكم خليفه در مازندران متحد شد بعد متوارى گرديد ، و پس از چند روز وفات يافت . پسر و جانشين اوجستان مردى بود كه ارادهء ثابتى نداشت و بيشتر اوقات تغيير مذهب مىداد گاهى زرتشتى و گاهى مسلمان مىشد و عاقبت پس از جنگهاى بسيار با سيد حسن بن على كه در اين موقعيت طى چند بيت شعر به او ناسزا گفته بود از در آشتى درآمد .
در سال 306 هجرى ( 19 - 918 ميلادى ) برادرش على بن وهسودان بر ضد او قيام كرد و او را به قتل رساند ، ولى خود نيز بوسيلهء پدر زن جستان كشته شد . خسرو فيروز جانشين برادرش گرديد و عليه محمد بن مظفر به جنگ پرداخت . پسر و جانشين او مهدى بوسيلهء محمد فرارى شد و به اسفار بن شيرويه پناهنده گرديد ، ولى اسفار جرأت ننمود به او پناه دهد . بعدها اسفار قزوين را به تصرف آورد و به فرمانده سپاهيانش مرداويج بن زيار دستور داد كه ابن مظفر را محاصره كند ، ولى مرداويج تحت تأثير تحريكات ابن مظفر