اصبغ بن نباته « 1 » مىگويد : نام اذان پيش محمّد بن حنفيه « 2 » به ميان آمد ، فرمود :
وقتى پيامبر را به آسمان بردند و به آسمان رسيد ، فرشتهاى از آسمان هفتم به استقبال او آمد كه قبل از آن هرگز پايين نيامده بود و گفت : اللّه اكبر ، اللّه اكبر ؛ خداى عزّ و جلّ فرمود : من چنينم . فرشته گفت : اشهد أن لا إله الّا اللّه ؛ خداوند فرمود : من چنينم ، خدايى جز من نيست . فرشته گفت : اشهد انّ محمّدا رسول اللّه ؛ خداوند فرمود : بندهء من و امين من بر خلق من است ، او را براى رسالتهاى خود برگزيدم .
فرشته گفت : حىّ على الصّلوة ؛ خداوند فرمود : نماز را بر بندگانم واجب كردم و آن را دين خود قرار دادم . فرشته گفت : حىّ على الفلاح ؛ خداوند فرمود : هركس براى من به سوى نماز رفت و بر آن مواظبت كرد ، رستگار شد . فرشته گفت : حىّ على خير العمل ؛ خداوند فرمود : نماز برترين اعمال است و بيش از هرعمل نزد من رشد مىكند .
فرشته گفت : قد قامت الصّلوة ؛ آنگاه پيامبر جلو ايستاد و بر اهل آسمان امامت كرد و آنهنگام شناخته شد . « 3 »
وقت اذان و اقامه
هنگامى كه نمازگزار از نوافل ظهر فارغ شد ، بايد به طريقى كه خواهيم گفت ، با بيانى واضح و روشن اذان بگويد و اگر بخواهد مىتواند بعد از ركعت ششم نافله ، اذان بگويد و دو ركعت باقيمانده و دعاهاى آن را بعد از اذان بجا آورد ؛ چون رواياتى به
هامش
- قال دعاك الى برّ فاطمة و ولدها ( همان باب ح 35 )
( 1 ) . شيخ عباس قمى مىگويد : اصبغ بن نباته مجاشعى از اصحاب خاصّ حضرت امير الحسن و معتمد اصحاب است و مىنويسد : او از ذخاير امير الحسن به شمار مىرود .
( 2 ) . محمّد بن حنفيه : كنيهاش ابو القاسم پسر حضرت على عليه السّلام و مادرش خوله حنفيه دختر جعفر بن قيس است .
او در زمان خلافت خليفهء دوم متولد شد و در ايام عبد الملك بن مروان در شصت و پنج سالگى درگذشت و در بقيع دفن شد . جماعت كيسانيّه او را امام مىدانستند و معتقد بودند كه او مهدى موعود است و در كوهستان رضوى كه از جبال يمن مىباشد ، اقامت دارد . مذهب كيسانيه امروز منقرض شده است و پيروى ندارد . محمّد مردى عالم ، شجاع و قوى بوده است .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 18 ، ص 343 ، ب 3 ، ح 53 .