ابو عمير « 1 » مىگويد : امام صادق را ديدم كه اذان گفت ، آنگاه بين اذان و اقامه سجده كرد ، وقتى سرش را از سجده بلند كرد ، فرمود : اى ابا عمير هركس مثل اين عمل را بجا آورد ، خداوند عزّ و جلّ همهء گناهانش را مىبخشد و هركس اذان بگويد و بعد از آن سجده كند و در سجده بگويد :
لا إله الا انت ربّى سجدت لك خاضعا خاشعا
خدايى جز تو نيست ، پروردگارا من براى تو در حال خضوع و خشوع سجده كردم ، خداوند گناهانش را مىبخشد . « 2 »
هنگامى كه سر از سجده برداشتى ، طبق روايتى كه از امام صادق عليه السّلام وارد شده است ، بگو :
سبحان من لا تبيد معالمه سبحان من لا ينسى ذكره سبحان من لا يخيب سائله سبحان من ليس له حاجب يغشى و لا بوّاب يرشى و لا ترجمان يناجى سبحان من اختار لنفسه احسن الاسماء سبحان من فلق البحر لموسى سبحان من لا يزداد على كثرة العطاء الّا كرما و جودا سبحان من هو هكذا و لا هكذا غيره « 3 »
منزّه است آنكه نشانههايش محو نمىشود ، منزّه است آنكه يادش فراموش نمىشود ، منزّه است آنكه سائلش نااميد نمىشود ، منزه است آنكه حاجبى ندارد كه پرده پوشد و دربانى ندارد كه رشوه گيرد و واسطهاى ندارد كه با او نجوا كنند ، منزّه است آنكه بهترين نامها را براى خود انتخاب كرده است ، منزّه است آنكه دريا را براى موسى شكافت ، منزّه است آنكه هرچه بيشتر ببخشد ، جز بر جود و كرمش نيفزايد ، منزّه است آنكه چنين است و غير او چنين نيست .
پس از آن هرچه خدا بر تو الهام كرد ، دعا كن و قبل از هرچيز براى بزرگترين و عزيزترين مخلوقات خدا [ وجود مقدس امام زمان ( عج ) ] دعا كن كه اگر كسى با
هامش
( 1 ) . نامش زياد بن عيسى است و پدر محمّد بن ابى عمير معروف است .
( 2 ) . بحار الانوار ، همان و مصباح المتهجّد ، ص 27 .
( 3 ) . مصباح المتهجد ، ص 27 .