مسابقه است ، يا آسان طى كردن مسافت ، يا آسان بودن تقويت بخاطر كمى زمان و آماده بودن ابزار آن از جانب خداوند متعال است .
و در نهج البلاغه
( كريم المضمار )
است و گويا كريم بودن مسابقه بدان جهت است كه تمام مصالح آفرينش در آن جمع است يعنى آزمايش بندگان به وسيله اطاعتها ، و رستگارى و رسيدن رستگاران به بلندترين مقامها ، و ارزش اين مسابقه با آنچه در مذمت دنيا فرمودهاند منافات ندارد ، زيرا آنچه در ذمّ دنيا فرمودند در مورد كسيست كه بدان اعتماد كند و هدفش تنها دنيا باشد ، چنانچه خود حضرت در خطبهاى كه به يارى خدا در آينده عرضه ميكنيم توضيح ميفرمايد .
( جامع الحلبه )
حلبه بفتح حاء اسبهائى است كه از نقاط مختلف براى مسابقه گرد آيند ، و از يك اصطبل نباشند ، و مردمى كه از چند سو براى يارى گرد آيند ، ( عرب ) ميگويد قد احلبوا ، و جامع بودن حلبه ، يعنى تمام افراد لازم در آن هستند ، يا مقصود از حلبه ، محل آن يعنى رستاخيز است چنانچه بعدا مىآيد ، و افراد را براى آن روز جمع ميكنند تا محاسبه شوند ، چنانچه خداوند ميفرمايد ( روز محشر روزيست كه همه خلق در آن جمع شوند ) « 1 » .
( سريع السبقه )
سبقه بفتح سين چنانچه در نهج البلاغه است ، يعنى در دنيا براى صالحان عمل مسابقه زود انجام گيرد ، يا در رستاخيز پيشتازى بسوى بهشت ، و بضمّ سين ، يعنى جايزه مسابقه كه بهشت است ، به زودى به پيشتازان ميرسد ، زيرا زمان دنيا اندكست ، و اين معنى روشنتر است ، و در نهج البلاغه ، و مجالس مفيد ، و تحف العقول
( متنافس السّبقه )
است و در اين صورت با ضمّ سين درستتر است ، اگر چه در نهج البلاغه با فتح آن ضبط شده و تنافس ( يعنى رقابت ) تمايل و رغبت داشتن در چيزيست كه در نوع خود
هامش
( 1 ) سورهء هود آيه 103 .