چيزى براى مژگان اگر پلكها قطع شود نيست . و همچنين در موى بازو يا ساق پا اگر قطع شوند ، علاوه بر ديهء عضو چيزى نمىباشد .
مسأله 8 - در محاسن خنثاى مشكل و همچنين در محاسن زن - اگر نقص ، فرض شود - و در هر موردى كه تقديرى در آن نيست ارش ثابت مىباشد . و اگر فرض شود كه بر طرف نمودن مو در عبد يا امه ، قيمت را زياد مىكند ، يا چيزى را از قيمت كم نمىكند ، چيزى بر آن نيست ، مگر تعزير . و اگر فرض شود كه با آن عيب پيدا مىكند ، ارش واجب است .
دوم : دو چشم
مسأله 1 - در دو چشم با هم ديه كامل است . و در هر يك از آنها نصف ديه مىباشد . و اعمش ( كسى كه ديدهاش تار است ) و احول ( دو بين ) و اخفش ( شب بين ) و اعشى ( روز بين ) و ارمد ( كسى كه درد چشم دارد ) مانند صحيح است . و اگر در سياهى چشم او سفيدى باشد پس اگر بينايى باقى باشد ، به اينكه سفيدى ، بر ناظر ( عدسى ) نباشد پس ديه كامل است . و گرنه در صورتى كه تشخيص ممكن باشد به حساب آن از ديه ساقط مىشود و گرنه در آن ارش است .
مسأله 2 - در چشم سالم از شخص اعور ( يك چشم ) در صورتى كه اعوريت به خلقت يا به آفت از خداى متعال باشد ديهء كامل است . و اگر جانىاى او را اعور نموده باشد و ديهء آن را از او مستحق باشد در چشم سالم نصف ديه است ، چه ديهء آن را گرفته يا نه و چه بتواند آن را بگيرد يا نه ، بلكه و همچنين ديهء آن نصف است اگر اعوريت او از جهت قصاص باشد .
مسأله 3 - در چشم عوراء ( نابينا ) در صورتى كه آن را خسف نمايد ( حدقهاش را معيوب كند ) يا آن را دربياورد ثلث ديه است ، خواه نابينايى آن به خلقت باشد يا به جنايت جانى .
مسأله 4 - در پلكها ديه است . و در تقدير هر پلكى خلاف است ؛ پس قائلى است كه مىگويد : در هر يك ، ربع ديه است . و قائلى است كه مىگويد : در بالايى دو ثلث ديه و در