جهت ترس از اولياء در هنگام ظهور
اگر گفته شود : پس چه تقصيرى از چنين دوستى صادر شده كه امام براى او ظاهر نمىشود بخاطر اين امرى كه از حال او دانسته مىشود ؟
و او چگونه قدرت دارد بر كارى كه به وسيلهء آن كار ، امام برايش ظاهر گردد ؟
و به خاطر جبران سبب غيبت امام از او ، به چه كارى بايد روى آورد ؟
گوييم :
ما در سبب غيبت امام زمان عليه السّلام از دوستانش به مطلبى معلوم اشاره كرديم كه جاى مورد تقصير در آن و چگونگى امكان جبران آن ، روشن است .
زيرا غير ممكن نيست كه از حال او دانسته شود كه وقتى امام برايش ظاهر شد در شناخت معجزهء او ناتوان باشد يا تقصيرى داشته باشد .
و به اين ناتوانى و تقصير هم از اين جهت مبتلا شده باشد كه نسبت به فرق بين معجزه و كارهاى ممكن ، و فرق آنچه كه مىتواند دليل معجزه بودن يك كار قرار گيرد و آنچه كه نمىتواند ، علم كافى نداشته باشد و اين نداشتن علم كافى از روى تقصير و ناتوانى او باشد .
در حالى كه اگر در همين مورد براساس قاعدهاى صحيح و طريقهاى