« ذكر اشراف وجوه اشعريان در ايّام اسلام ، پس از ذكر مالك « 1 » بن عامر و فرزندان او ، بعد از ذكر مهاجران »
مالك بن عامر كه ذكر او كذشت ، پسر او سآئب بن مالك .
[ ابن ] كلبى كويد ، كه :
« سآئب بن مالك از اشراف كوفه است ، و پذرش مالك بن عامر با او بأبى موسىء اشعرى بكذشت ، ابو موسى او را كفت : تو با پذر كجا ميروى ؟
كفت : من ميخواهم كه از برآىء او ، از فرزندان حاجب بن زراره دخترى بخواهم ، كه پسرم ارادت او كرده است .
ابو موسى كفت : من بپسرت سزاوارترم ، پس دختر خود عايشه را بذو داد . و اين عايشه در خانهء عايشه دختر أبى بكر در وجود آمده است .
و كويند كه : نام او عمره بوده است ، و او ماذر محمّد بن سآئبست » « 2 » .
[ ابن ] كلبى كويد ، كه : « سآئب بكوفه شيخ شيعه بود ، و فارس « 3 » ايشان ، و ايشانرا بنصرت بنى هاشم - بهنكامى كه مختار بن أبى عبيد ثقفى خروج كرد ، و طلب قصاص خون حسين بن على عليه السّلم كرد ، و دعوت نمود سآئب مختار را - تقويت داد .
و مختار خذاوند اسبان و جمّآزهآىء « 4 » كيسانيّه بود ، كه بر باد سبقت مىبردند .
و كيسانى طآئفهءاند كه قائلاند به امامت محمّد [ بن ] حنفيّه ، و بغيبت و ظهور او بعد از غيبت ، و آمدن وحى بذو .
هامش
( 1 ) . در نسخهء اصل همواره در اين فصل نام مالك به حذف الف ملك ضبط شده است .
( 2 ) . در نسخهء اصل : او ماذر بن محمد سآئبست .
( 3 ) . جنگاور و دلاور .
( 4 ) . جمّاز : شتر تندرو .