فصل دوم از باب چهارم « در سبب نقل [ و ] رحلت « 1 » كردن آن كروه عرب از كوفه . و در سبب كشتن حجّاج [ بن ] يوسف ، محمّد بن سائب بن مالك أشعرى را . »
راويان از اهل عرب بقم روايت كردهاند ، كه :
« سبب بيرون آمدن عبد اللّه و أحوص « 2 » - ابنى « 3 » سعد بن مالك « 4 » - از كوفه آن بوده است ، كه أحوص [ مرد ] بسيار [ دليرى بود ، و درشتى ] « 5 » كرده است بر ملوك و سلاطين وقت ، و جون زيد « 6 » بن علىء بن الحسين بن علىّ بن أبى طالب عليهم السّلم بكوفه ظهور كرد ،
هامش
( 1 ) . رحلت : كوچكردن .
( 2 ) . در اصل : أخوص .
( 3 ) . ابني : تثنيه ( ابن ) ، به معناى دو فرزند .
( 4 ) . در اصل : ملك .
( 5 ) . در اصل : بياض ، و افزوده از « انوار المشعشعين 1 / 76 » ، و نسخهء چاپى .
( 6 ) . زيد فرزند امام زين العابدين عليه السلام ، امامزادهاى جليل القدر ، و شهيدى و الا مقام و بزرگوار است ، در سال 79 هجرى در مدينه به دنيا آمد ، او از شاگردان پدر و دو امام پس از او بود ، او به هدف أمر به معروف و نهى از منكر بر عليه خليفه اموى قيام كرد ، و در سال 121 هجرى در نزديكى كوفه به شهادت رسيد ، و هنگامى كه خبر شهادت او به امام صادق عليه السلام رسيد گريه كرد ، و بر او ترحم نمود . به اعتقاد شيعيان زيد بن على امامزاده بزرگوارى بود كه به هدف از