[ در ذكر اولاد عبد اللّه باهر ]
ديكر از فرزندان عبد اللّه « 1 » بن على بن حسين « 2 » بن على بن أبى طالب كه بقم آمدند ؛ محمّد بن عبد اللّه بن على « 3 » بوده است ، و او فقيه و عالم بوده است ، و من او را در باب علما « 4 » ياد كردهام .
و ازو بقم : أبو الحسين على . . . . . « 5 » ، و . . . . . « 6 » و . . . . . « 7 » در وجود آمدهاند ، و او را بقم وجه معاش بوده است .
و از على بن محمّد : أبو الحسين محمّد المعروف بكوكبى « 8 » ، و أبو محمد الحسن در وجود آمدهاند .
هامش
( 1 ) . او عبد اللّه بن على بن الحسين زين العابدين عليه السلام مىباشد ، او مشهور به عبد اللّه باهر بود ، و باهر به معنى زيبايى و نور خيرهكنند است ، و شهرت عبد اللّه به باهر به جهت زيبايى و جمال صورت او بود ، وى با امام باقر عليه السلام از يك مادر بودند ، و مادرشان امّ عبد اللّه دختر امام حسن عليه السلام مىباشد ، عبد اللّه مردى فقيه و وارسته بود ، و متولى صدقات رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و امير المؤمنين عليه السلام در مدينه بود .
( 2 ) . در اصل و نسخهء چاپى : ( حسن ) ضبط شده است ، كه خطاست .
( 3 ) . در « انوار المشعشعين : 2 / 143 » ضبط اين نام اين گونه است : محمد بن احمد بن محمد بن اسماعيل بن محمّد بن عبد اللّه الباهر ابن امام زين العابدين بوده است ، و آن محمد مكنى به أبى جعفر است .
( 4 ) . يكى از بخشهاى مفقود كتاب تاريخ قم باب شانزدهم آن است كه بر طبق گفته مصنف در پيشگفتار ، در آن به معرّفى 266 نفر از علماء قم پرداخته است .
( 5 ) . بياض در اصل .
( 6 ) . بياض در اصل .
( 7 ) . بياض در اصل .
( 8 ) . در « انوار المشعشعين : 2 / 143 » : أبو الحسن ، و در « عمدة الطالب : ص 235 » آمده است : ( و من بنى أحمد الدخ : أبو جعفر محمد بن أحمد يعرف بالكوكبى ، له عقب ، منهم : أبو الحسن أحمد ابن على بن محمّد المذكور ، نقيب النقباء ببغداد أيّام معزّ الدولة بن بويه ) .