تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — صفحة 616

مساهمون:

ص٦١٦
و جمعى از ثقات كفته‌اند ، كه : « جمعى كه ايشانرا زحمتى « 1 » كهنه بوده است ، يا در عضوى از اعضآىء ايشان زحمتى و علّتى واقع شده ، بر سر اين تربت آمده‌اند ، و طلب شفا كرده‌اند ، ببركت روح شريفش ، از آن زحمت و علّت شفا يافته‌اند » . ديكر از فرزندان حسن « 2 » بن على بن جعفر « 3 » : عبد اللّه بن حسن بن علىّ بن جعفر . ايضا بقم آمد ، و عقب او مرا معلوم نشد . و او از جملهء فقهاء و راويان احاديثست ، و من در باب علما « 4 » ذكر آن كرده‌ام « 5 » . * * *
هامش
را دزديده و به بيگانگان فروختند ، كه بعدها جزئى از نفائس تالارهاى موزه هنر اسلامى برلين گرديد ، و هم‌اكنون يكى از گوهرهاى چشم‌نواز اين تالار مىباشد . ( 1 ) . زحمت : بيمارى ، درد و رنج ، و زحمت كهنه يعنى بيمارى مزمن . ( 2 ) . او سومين پسر از ميان چهار پسر على بن جعفر عريضى است . ( 3 ) . در اصل : حسن بن على بن جعفر بن عبد اللّه بن حسن بن على بن جعفر . ( 4 ) . يكى از بخشهاى مفقود كتاب تاريخ قم ، باب شانزدهم آن است ، كه بر طبق گفته مصنف در پيشگفتار ، در آن به معرّفى 266 نفر از علماء قم پرداخته است . ( 5 ) . در « عمدة الطالب ص : 223 » براى عبد اللّه بن حسن بن على بن جعفر ، دو اولاد بنامهاى : على و موسى ياد كرده ، و گفته هر دوى آنها داراى اعقابند ، و حميرى در « قرب الإسناد » روايات زيادى از او نقل كرده است .