در هر ماهى : سى من نان ، و ده درم نقره بوده است .
و هر كس از ايشان كه وفات يافته است ، نام او از كتاب مشاهره « 1 » طرح « 2 » كردهاند ، و نام آنكس كه از ماذر در وجود آمده است ، بجآىء او نوشتهاند .
و أبو الحسن را از امّ الولد پسرى بودهء است ، نام او أبو جعفر محمّد ، و دخترى ديكر ؛ از امّ ولدى ديكر أبو عبد اللّه احمد .
و اين أبو عبد اللّه روز شنبه ، روز خور « 3 » ماه امرداد ، پنج روز از صفر كذشتهء ، سنهء اثنتين و سبعين و ثلثمائه « 4 » از ماذر در وجود آمده است ، و ابو الحسن ؛ دختر علىّ بن محمّد عميد « 5 » را از براىء پسر خود أبى جعفر بخواست ، و در سنهء اربع و سبعين و ثلثمائه « 6 » بيكديكر رسيدند ، و زفاف واقع شد .
هامش
( 1 ) . كتاب مشاهره ، دفترى بوده است كه نام حقوقبگيران را در آن ثبت و ضبط مىكردهاند .
( 2 ) . طرحكردن ، كمكردن و پاكنمودن .
( 3 ) . در اصل حور ( بدون نقطه خاء ) ضبط شده است چنان كه شيوهء كاتب نسخه است در برخى از موارد ، و بر طبق تقويم ايران باستان ( زرتشتى - اوستايى ) يازدهمين روز از هر يك از ماههاى دوازدهگانه پارسى را روز خور مىناميدهاند . نگاه كنيد به : ( گاهشمارى و جشنهاى ايرانيان باستان : ص 127 ، سطر 18 ) .
( 4 ) . سال 372 هجرى .
( 5 ) . ذو الكفايتين ، أبو الفتح على بن محمد عميد ، فرزند أبو الفضل محمد بن الحسين بن العميد ، پدر و پسر هر دو از وزيران شيعى باكفايت و درايت ، و اديبان و الا مقام خاندان آل بويه بودند ، نخست پدر به وزارت ركن الدوله بن بويه رسيد ، و پس از فوت او در سال 359 يا 360 هجرى پسر سالها وزارت ركن الدوله به عهده داشت . ابن خلّكان در « وفيات الاعيان : 2 / ص 111 » درباره او مىگويد : ( و كان جليلا نبيلا ، سريا ذا فضائل و فواضل ، و هو الذى كتب اليه المتنبي الأبيات الخمسة الدالية الموجودة في ديوانه في اثناء مدائح والده ) ، نگاه كنيد به :
( طبقات اعلام الشيعة : ق 4 / ص 269 ) .
( 6 ) . سال 374 هجرى .