باشد و او تشهد را طول دهد و ماموم را بول گرفته باشد يا ترسد كه چيزى از او فوت شود يا عارض شود او را وجعى چه كند حضرت فرمودند كه سلام مىدهد و در پى كار خود مىرود ، و در صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقول است در شخصى كه در عقب امام باشد و پيش از امام سلام دهد حضرت فرمودند كه باكى نيست و اين حديث دلالت مىكند كه مطلقا جايز است مفارقت و ليكن اولى آنست كه بىعذرى مفارقت نكند .
( وساله اسحاق بن عمّار قال له ادخل المسجد و قد ركع الامام فاركع بركوعه و انا وحدى و اسجد فاذا رفعت رأسي فاىّ شىء اصنع قال قم فاذهب إليهم فان كانوا قياما فقم معهم و ان كانوا جلوسا فاجلس معهم )
و در موثق كالصحيح منقول است از اسحاق كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه گاه هست كه داخل مسجد مىشوم و امام به ركوع رفته است من نيز به ركوع مىروم و تنهاام و به سجود مىروم چون سجده ها را به جا آورم چه كنم حضرت فرمودند كه برخيز و خود را به صف رسان اگر ايستادهاند با ايشان بايست و اگر نشستهاند از جهت تشهد با ايشان بنشين و محتمل است كه در عقب شيعه باشد يا سنّى يا اعمّ و حكم متّحد است چنان كه گذشت در ضمن اخبار صحيحه .
( وسأله سماعة عن الرّجل ياتى المسجد و قد صلَّى اهله يبدأ بالمكتوبة او يتطوّع فقال ان كان فى وقت حسن فلا باس بالتّطوّع قبل الفريضة و ان كان خاف خروج الوقت أخّره و ليبدأ بالفريضة فهو حق الله عزّ و جلّ ثمّ ليتطوّع ما شاء )
و در موثق از سماعه منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از شخصى كه داخل مسجد شود و اهل مسجد نماز كرده باشند آيا ابتدا به نماز واجب مىكند يا نافله را
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 448
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٤٨